maandag 20 mei 2019

Recensie: Verlangen (De Strijd om Aera #2) - Sanne de Bock

Hoi hoi,

Onlangs verscheen mijn recensie van Verraad, het eerste deel in de Strijd om Aera serie van Sanne de Bock. Zelf was ik nog niet zo lovend over het eerste deel, maar ik zag wel potentie en hoopte dat dit in het tweede deel tot uiting zou komen.

Afbeeldingsresultaat voor verlangen de strijd om aera
Verlangen | De Strijd om Aera #2 | Sanne de Bock
Palmslag | Paperback | 315 pagina's

Waar gaat Verlangen over?
Lang geleden was Aera één groot, welvarend koninkrijk. Gebeurtenissen die niemand zich tegenwoordig nog kan herinneren, leidden echter tot een radicale tweedeling waarbij de concurrerende Noorder en Zuider Koninkrijken werden geboren. Na de inval in De Naald vlucht Haelen naar het Zuider Koninkrijk. Haar doel, het omwerpen van de Noordelijke regering, leek nog nooit zo ver weg. Wat ze aan de andere kant van de grens ontdekt, had ze echter niet voor mogelijk gehouden. Ze ontmoet mensen die ze nooit had gedacht te zullen ontmoeten en leert dat de Noorderlingen en Zuiderlingen helemaal niet zoveel van elkaar verschillen. Ook het Zuiden heeft dringend behoefte aan een redder. Om beide rijken te kunnen helpen zal ze de waarheid moeten ontdekken, en alleen de Volksvertegenwoordiger kan haar daarbij helpen. Maar weet ze zijn geheim te ontrafelen voordat het Zuiden de aanval opent?

Cover
Ik had het al gezegd bij de cover van deel 1, maar ik vind de covers van deze serie niet heel passend en niet heel aantrekkelijk. Het is mij niet duidelijk genoeg dat het om een dystopische serie gaat en ik vind ook de opzet met de afbeelding, titel en het kleurenvlak niet heel mooi staan.

Actie
Waar ik in deel 1 commentaar leverde op de actie (de eerste helft van het boek had weinig actie, de andere helft teveel), vond ik dit boek heel erg goed in elkaar zitten. Er was wel veel actie, maar het paste bij het moment. Het begon ook gelijk vanaf het begin van het boek al, waardoor het ook geen tijd duurde voor ik in het verhaal zat en de actie me niet overspoelde. Er zaten enkele momenten van rust in, maar die waren fijn, want Haelen is constant op de vlucht, dus ik ging met haar mee in een flow van onrust. Ik vond het goed voelbaar hoe Haelen op de hielen wordt gezeten, steeds achterom moet kijken en niemand zomaar kan vertrouwen. Het is hierdoor echt een heel vlot boek. Ik heb er denk ik één dag over gedaan om het uit te lezen.

'Denk nou eens na!' riep ze uit, plotseling boos. 'Denk nou eens één keer voor jezelf na, in plaats van klakkeloos de mening van je omgeving over te nemen!'

Zuid
Wat ik ook tof vind is dat deel 1 best veel van Noord laat zien en weten, maar dat dit deel juist Zuid meer naar voren brengt. Hiervoor is niet alleen voor Haelen, maar ook voor mij als lezer een hoop duidelijk geworden over de twee koninkrijken en hun (niet zo) verschillende manieren van bestuur.
De Bock heeft heel duidelijk de kip-zonder-kop mentaliteit naar voren gebracht. Inwoners gaan zonder te denken mee in alles wat hen wordt verteld, zonder dit in twijfel te trekken of te denken aan een alternatief. Deze maatschappelijke actualiteit is erg sterk te merken in de auteur, maar ook goed verwerkt in het verhaal.

Plottwists
Man, man. Ik geloof dat ik nog nooit zoveel plottwists níét heb zien aankomen in een boek. Ik ben vrij naïef als lezer, maar ik had bij dit boek meerdere malen dat ik echt op mijn stoel zat van: 'wow... hèh??? nee, joh'. De Bock heeft een zeer verrassende manier van schrijven en laat een plottwist op onverwachte momenten om de hoek kijken. Dit maakte het lezen niet alleen vlot, maar ook nog heel vermakelijk en spannend. Ik wilde weten wat er gaande was. Nog steeds waren er inhoudelijk wat dingen die nog iets beter hadden gekund. Zo komen oplossingen/nieuwe stappen nog steeds best wel aangewaaid, maar ook qua personages had De Bock voor mij iets minder op elkaar lijkende namen kunnen gebruiken. Ik moest nu veel terugbladeren om te kijken wie het nou was (bijvoorbeeld: Edmar, Egar, Emren, Eryk, Irys, Irla). De namen duiden ook niet direct op een sekse, wat wel "stereotype-vrij" is, maar ook extra lastig om een persoon te identificeren, plus de namen lijken best op elkaar als ze zo achter elkaar worden gestrooid.

Dit tweede deel heeft me zeker overtuigd en geprikkeld om het slotdeel van De Strijd om Aera te lezen. Ik dank uitgeverij Palmslag hartelijk voor het opsturen van dit recensie exemplaar.


4/5 sterren

Liefs,
Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie posten