zondag 28 april 2019

Recensie: Verraad (De Strijd om Aera #1) - Sanne de Bock

Hoi hoi,

Vorige week kreeg ik de vraag of ik een voor mij onbekende serie wilde lezen. Ik vind dat altijd een eer en nadat ik had gelezen waar de boeken over gaan, was ik enthousiast om erin te beginnen. Vandaag: deel één: Verraad.


Waar gaat Verraad over?
Lang geleden was Aera één groot, welvarend koninkrijk. Gebeurtenissen die niemand zich tegenwoordig nog kan herinneren, leidden echter tot een radicale tweedeling waarbij het concurrerende Noorder en Zuider Koninkrijk werden geboren.
Wanneer een jonge vrouw zwaargewond ontwaakt in een ziekenhuis van het Noorder Koninkrijk en ontdekt dat ze geen flauw idee meer heeft wie ze is of wat er is gebeurd, is ze de wanhoop nabij. Vriend Trojan vertelt haar dat de autoriteiten haar op de hielen zitten, alleen heeft zij geen idee waarom. Langzaam ontwart ze een netwerk van leugens en intriges en neemt ze de zware taak op zich iets te doen aan het dictatorschap waaronder het land al jaren gebukt gaat. Wie is er te vertrouwen, wie heeft het bij het rechte eind en wie lukt het vast te houden aan zijn idealen, als alles en iedereen haar tegenwerkt?


Cover en flaptekst
Als ik eerlijk ben, vind ik de cover niet heel mooi. Het spreekt me niet aan en ik vind het ook niet echt de dystopische sfeer geven die het boek heeft. De vogeltattoo speelt een grote rol in het verhaal, dus na het lezen heb ik daar wel meer begrip voor, maar ik vind het een saaie cover. De flaptekst klinkt tof en geeft me een beetje Divergent gevoelens. Ik ben super benieuwd of het verhaal iets soortgelijks gaat bieden.


'Alles wat ik weet, is dat er ruzie ontstond. Nu staan ruzies erom bekend dat ze vaak beginnen om iets ontzettend onbenulligs, iets wat, zodra beide partijen elkaar hebben vergeven (of misschien al wel ver daarvoor), vrijwel meteen weer wordt vergeten.'

Eerste helft
Het boek begint met een proloog vanuit de ik-vorm. Daarna begint het boek vanuit de alwetende verteller. Ik was erg benieuwd of dit een bepaalde reden had, want ik vond het een beetje random en ook wel wat jammer. De alwetende verteller vond ik minder logisch, zeker aan het begin van het verhaal als het hoofdpersonage wakker wordt en niet meer weet wie ze is, waar ze is, etc. Eerst vroeg ik me af waarom ze de naam die Trojan haar noemt al na 10 minuten weer vergeten is, maar ze blijkt te lijden aan zwaar geheugenverlies. Ik vond dit wel tof, want het maakt je als lezer ook nieuwsgierig: wat is er gebeurd? Waarom is ze in het ziekenhuis? Wat is ze te weten gekomen? 
Eigenlijk vond ik het vanaf dat moment veel te lang duren. Er volgt na een flinke introductie in de proloog een vrij lange en slopende periode waarin er vrij weinig gebeurd. Er komt niets van haar geheugen terug, maar er gebeurt ook vrij weinig op ander vlak. Haar band met Trojan vind ik vreemd, want ze kent hem niet en wantrouwt hem (terecht), terwijl hij haar liefkoost en moeite heeft met de afwijzing die Alanna hem schenkt (terecht). Maar, vervolgens doet Trojan uit het niets ook ineens super lullig en kortaf, maakt hij Alanna op een hele lullige wijze aan het schrikken, terwijl Alanna half aan het flauwvallen is en laat hij haar erg veel op eigen kracht doen, terwijl ze die nog niet heeft. Daarnaast is Alanna ontzettend wantrouwend tegenover Trojan, wat ik ergens begrijp, want ze is immers haar geheugen kwijt dus kent Trojan niet, maar geen enkel moment voelt ze iets van dank voor het feit dat hij haar heeft gered uit het ziekenhuis en voorziet van eten, drinken, medische hulp en een slaapplek. Ik vind Alanna en Trojan erg vervelend samen en ik begrijp ook hun gedrag niet altijd goed. Besides: geldnood en op de vlucht voor de Raad, maar wel even samen gaan lunchen in een restaurant in plain sight? Hè?


Tweede helft
Nadat ik het boek een aantal keer wilde neerleggen, kwam na zo'n 108 pagina's eindelijk wat actie erin. Tot daar had Alanna iets gevonden waar ze de betekenis van wilde weten, maar verder was er niks gebeurd dat bijdroeg aan spanning of actie in het verhaal. De eerste en tweede helft van het boek voelen voor mij erg uit proportie. De tweede helft zit vol actie en er gebeurt heel erg veel in één keer. Antwoorden worden op Alanna's schoot geworpen, zonder echt een struggle of zoektocht. Er worden gruwelijke dingen gedaan en die zijn erg sterk beschreven, maar het voelde allemaal nog een beetje doelloos. Ze gaan samen ergens heen en ik dacht dat dat het begin van een revolutie of iets was, maar binnen een hoofdstuk zijn ze daar alweer weg. Ik kan niet spoilen, dus dit klinkt misschien een beetje vaag, maar ik had veelal het gevoel alsof de hoofdpersonen maar wat aan het doen waren. Alanna komt uiteindelijk ergens achter en dan komt er een plottwist in het verhaal. Ergens voelde ik hem wel aankomen, maar hij was wel sterk. Qua personages zijn Alanna en Trojan wat meer uitgediept, maar de achtergrondpersonages zijn echt schimmen. Sommigen hoor je nog een beetje praten of worden in uiterlijk beschreven, maar er wordt niet genoeg gegeven dat ik er een band mee kan krijgen. Dit maakte dat het sneuvelen van een paar personages niet het whút!?-effect had waar de auteur waarschijnlijk op doelde. Ik voelde er niet echt wat bij, ik kende ze toch niet.

Voor een debuut vond ik het heel knap hoe de Bock de wereld heeft gecreëerd. Ze heeft goed nagedacht over de wereld en het systeem. De verhaallijn is er, maar het is naar mijn mening nog wat oneven verdeeld in spanningsopbouw en spanningsrelease. Dit was een beetje uit balans. Daarnaast vind ik het boek goede vibes geven van een verstoorde wereld en heeft de Bock ook zeker mooie kritische tonen erin verwerkt naar het "hersenloos volgen van de grote menigte". Er zit potentie in het verhaal en in de auteur. Het boek had voor mij toch meer mysterie mogen hebben, meer vaart en meer bonding met andere personages. Ik ben benieuwd hoe deel 2 gaat zijn!

Ik dank uitgeverij Palmslag hartelijk voor het opsturen van het recensie exemplaar.


2.5/5 sterren

Liefs,
Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie posten