zaterdag 11 augustus 2018

Recensie: Koninginnen - Kendare Blake

Hi daar!

Vandaag vertel ik je wat ik vond van Koninginnen, het eerste boek in de serie van Kendare Blake. Velen zullen de Engelse titel - Three Dark Crowns - herkennen. Ik was zo benieuwd naar dit boek!

Koninginnen - Kendare Blake
Harper Collins | Paperback | 352 pagina's

Waar gaat Koninginnen over?
Drie zusjes
Eén troon...

Op het eiland Fennbirn wordt elke generatie een drieling geboren - drie koninginnen, alle drie erfgenaam van de troon en alle drie in het bezit van een bijzondere kracht.

Mirabella kan met een knip van haar vingers vlammen doen oplaaien en hevige stormen ontketenen. Katherine kan zonder blikken of blozen het dodelijkste gif doorslikken zonder ziek te worden, en Arsinoe, zo gaat het gerucht, kan de mooiste bloemen laten bloeien en wilde leeuwen temmen met één enkele blik.

Maar aangezien er maar één van hen gekroond kan worden, moeten de zussen de strijd met elkaar aangaan. Op de nacht van hun zestiende verjaardag, begint het gevecht. En dat is niet zomaar een spelletje, maar een gevecht op leven en dood...

Cover en flaptekst
Ik ben zó blij met deze cover. Ik vind de zwarte covers van de originele boeken zó lelijk. Ik hou echt niet van compleet zwarte boeken met een enkele illustratie. Daarnaast hebben de Engelse boeken van die ripped pages (hoe noem je dat?), maar ik vind dat dus echt niet mooi. Net of ze het laatste stukje papier van de rol er even aan hebben gesnipperd. Gelukkig is de Nederlandse editie mooi licht en mooi glad aan de randen! De flaptekst klinkt heel interessant, ik hou wel van die strijd tot de dood.

Trage start
Wat me meteen opviel aan het boek was dat ik het traag vond starten. Elke zus heeft een hele entourage aan personages en alle namen worden er direct in gekwakt, waardoor ik echt een heel aantal hoofdstukken nodig had om goed te ontdekken wie welke gave heeft, wie er bij welke zus betrokken zijn en wie iedereen überhaupt is als rol in het boek. Dit vond ik jammer, want dat kostte me al best veel energie. Los daarvan vond ik ook het verhaal zelf weinig op gang komen. Het begon wel met een heftige scène waarin Katherine gif toegediend krijgt, maar er was nog niet veel uitleg en deze scène keert eigenlijk nog tig keer terug in het boek voor er echt iets gebeurt.

Trage... start?
Wat me daarna opviel, was dat het hele boek rustig de tijd neemt om veertig keer een voorbereiding op de strijd tussen de zussen te beschrijven. Ze zijn letterlijk het hele boek (op de laatste... 60 pagina's?) na constant hun eigen voorbereiding aan het doen en een beetje verliefd aan het zijn. Dat was ook iets wat me heel erg stoorde. Ik heb niks tegen liefde in boeken of tegen liefdesdriehoeken, maar jeetje... Dit boek is gewoon non-stop tienerdrama. Die wordt verliefd op die, maar heeft met die, en die wordt jaloers, etc. Waar is de actie gebleven? Er gebeurt gewoon zo weinig! En dan heb je personages die roepen 'ik doe het nooit meer!' en HUP. De jongens zijn trouwens ook een beetje meh, naar mijn mening. Eén seconde elkaar ontmoet en gelijk hup voor een beer springen en je levenspartner hebben ontmoet? Oké, dan. Om vervolgens natuurlijk van meisje naar meisje te springen, lekker te stoken tussen de zussen en het personage dat ik in het boek het leukste vond, maar wat totaal werd weggepest: Jules.

Knal van een einde
Nu moet ik wel toegeven dat ik het einde heel gaaf vond. In het hele boek zit trouwens nog geen strijd tussen de zussen, alles komt pas in deel 2, dus ik was flink teleurgesteld dat ik zo ver was gekomen en er nog niet echt iets was gebeurd. Maar, oké, het einde was wel echt goed. De laatste 60 pagina's ongeveer lazen als een trein en de plottwist aan het einde was heel tof. Ik had hem niet zien aankomen. Wel moet ik zeggen dat het boek mij al zo teleur had gesteld, dat ik die laatste 60 pagina's ook niet heel veel meer gaf om wat er allemaal nog voor gaafs kwam. Voor mij dus geen succes en ik ben ook niet benieuwd naar deel twee, die ongetwijfeld spannender gaat zijn (de strijd moet toch een keer komen?).

Wel wil ik Harper Collins hartelijk bedanken voor het recensie exemplaar. Soms heb je eenmaal boeken die je super tof lijken, maar die je ding niet blijken.

Ben jij wel nog steeds benieuwd naar Koninginnen? Ik ga mijn exemplaar eind augustus verloten op mijn blog! Dus hou het in de gaten ;-)


1.75/5 sterren

Welke gave zou jij het liefst willen hebben? Gif, vlammen/stormen of bloemen/dieren temmen?

Liefs,
Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie posten