dinsdag 12 juni 2018

Recensie: The Extinction Trials - S.M. Wilson

Hey!

Toen ik vorige week op de bus stond te wachten, bleek dat die uitviel en die erna ook. Ineens had ik een uur vol te maken, dus ik besloot een boek te gaan kopen, omdat ik er geen een bij me had. Het boek dat ik koos was The Extinction Trials, omdat de cover me erg trok en het verhaal werd getipt als een mix tussen The Hunger Games en Jurrasic Parc. Ik begon er meteen in...

Koop bij bol.com

Waar gaat The Extinction Trials over?
In Stormchaser and Lincoln's ruined world, the only way to survive is to risk everything. To face a contest more dangerous than anyone can imagine. And they will do ANYTHING to win. But in a land full of monsters - both human and reptilian - they can't afford to trust anyone. Perhaps not even each other...

Cover en flaptekst
De cover vond ik, zoals ik hierboven al even noemde, dus erg aantrekkelijk. Ik zag de rug en ik pakte dit boek als vrijwel het eerste boek dat ik zag. De cover heeft kleine schubben die je kan voelen en ook de letters hebben reliëf. Heel tof. De samenstelling van de cover en de kleuren maken het heel grimmig, wat ook wel bij het verhaal past. De flaptekst vind ik erg tof klinken.

Hunger Games meets Jurassic Parc
De flaptekst heeft een paarse stip die zegt: Hunger Games meets Jurassic Parc. Dit trok mij erg, want ik ben dol op the Hunger Games, maar ook dinosaurussen vind ik wel gaaf. En nu ik het boek gelezen heb kan ik volledig instemmen met wat de stip impliceert: het is echt létterlijk een combi van deze twee. Een race in gevaarlijk gebied waarin dinosaurussen leven, waarbij iedereen elkaar verraadt, mensen sterven en principes overboord worden gegooid om te overleven. Het is echt een perfecte combi, maar op geen enkel moment nageaapt van een ander. Het hele verhaal heeft originele invloeden, personages, wedstrijdelementen en plottwists. Daardoor vond ik het echt super gaaf om te lezen. Het is echt een nieuw avontuur, waarin je niet weet wat je kan verwachten en alles eigenlijk even tof is.

Stormchaser en Lincoln
In het begin duurde het een tel voor ik snapte dat de dinosaurus Milo heette en het meisje Stormchaser, maar verder is het boek heel erg begrijpelijk, ondanks de vele personages die ten tonele treden. Je leest het boek vanuit Storm en Lincoln, een jongen die strijdt voor de gezondheid van zijn zusje. De twee gaan samen de strijd aan in Piloria, waar de dinosaurussen leven. Ik vind het tof dat je vanuit twee perspectieven leest, want beiden zijn belangrijk voor het verhaal en de andere personages komen goed aan bod, zonder onterecht te voelen als een hoofdpersonage. Storm en Lincoln vind ik ook wel realistische personages, met hoe ze reageren op situaties en de motieven die ze nastreven. Wat ik ook een dikke plus vind aan dit boek, is dat het eens een keer niet draait om liefde. Begrijp me niet verkeerd, want tuurlijk had ik héél graag een romantische scène willen lezen en ik ben echt dol op boeken waar twee hoofdpersonen samenkomen, maar dit boek is hierdoor ook echt voor mensen die eens een keer fantasy willen lezen zonder geklef, of voor jongens die geen wijvendrama willen super geschikt! Het is één en al avontuur!

Verloop
Het verloop van het boek vind ik mooi gedaan. Het bouwt op zodat je Storm en Lincoln leert kennen, dan geeft het je een kijkje in de wereld waar ze leven, vervolgens kom je bij de trials die hen moeten kwalificeren voor Piloria en uiteindelijk beland je dus in Piloria. Dit maakt het ook een heel veelzijdig boek, want het is niet gelijk van oké, hier zijn de dino's en hier is gevaar. Je krijgt echt een beeld van hoe de wereld in elkaar zit en hoe het systeem werkt en dat is heel fijn. Ik was eigenlijk het hele boek geboeid en ik vond het spannend toen het boek uit was, want ergens is het een mooi afgerond verhaal, maar toch is er een staartje aan. Het einde vind ik trouwens ergens wel een beetje iets weg hebben van the Hunger Games, maar niet zo erg dat het opvalt of stoort.

Echt een aanrader dus!


5/5 sterren!

Zou jij dit boek graag vertaald zien?

Liefs,
Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie posten