woensdag 20 juni 2018

Recensie: De IJzerstrijder (Iron Fey: Call of the Forgotten #3) - Julie Kagawa

Hii,

Als er een fantasyserie is die mij helemaal verknocht maakte aan lezen is het wel de Iron Fey serie van Julie Kagawa. Ik kwam in contact met deze serie toen je de eerste drie boeken kreeg bij een abonnement op de Hitkrant. Vanaf het eerste boek was ik fan van de glitterende boeken. Toen ik de Duistere Fae (Call of the Forgotten #2) uit las, was ik shocked door de cliffhanger. Ik moest nog een jaar op het vervolg wachten, wow! De grap is, dat toen het boek eindelijk uitkwam, ik hem gelijk kocht, maar niet aan lezen toe kwam. Hij stond maar in de kast... Zonde! Maar nu heb ik hem eindelijk gelezen.



Waar gaat de IJzerstrijder over?
Ethan Chase zweeft een maandlang tussen leven en dood nadat hij bijna is vermoord door zijn bloedeigen neef. Wanneer hij is bijgekomen, komt hij erachter dat de gevaarlijke Vergeten Koningin terug is, en hoe! Ze blijkt machtiger dan ooit en rukt op met haar leger van vergeten fae, geleid door niemand minder dan Ethans neef Keirran. De oude rijken van Zomer en Winter
dreigen onder de voet gelopen te worden, en Ethan besluit zich nog één keer in de strijd te mengen. Maar of dat wat uithaalt?

Cover 
De covers van Julie Kagawa zijn altijd prachtig. Of het nou de schubben van de Talon-serie zijn of de glitters op de Iron Fey serie, ik hou ervan. Je weet gewoon dat je met een Julie Kagawa boek een pareltje in handen en in de kast hebt.

Even inkomen
Ik moest er even inkomen, al is dat natuurlijk logisch als je een lange tijd pauze hebt tussen de delen van de serie. Wat me wel opviel, was dat ik er toch heel snel in zat. Ik kon me nog aardig wat herinneren, maar veel werd ook gelijk al aangekaart in het boek. Terugblikken, zinnen met herinneringen erin, etc. Het is echt fijn hoe Kagawa schrijft, want het maakt eigenlijk niet uit of je direct doorgaat in het volgende deel of dat je een jaar pauze houdt, je komt er altijd snel weer in.

Fey-vibes
Deze serie is zo heerlijk! Wat ik in de eerdere delen voelde met Meghan en Ash, voel ik nu met Ethan en MacKenzie. De wereld van de Fey is weer als vanouds, maar toch dreigender dan ooit. Ingewikkelde gebeurtenissen maken het verhaal erg spannend en onvermijdelijke lotsbestemmingen geven het boek een toffe rode draad. Er zit genoeg actie in, het boek lijkt op geen enkel moment stil te vallen of naar saai te neigen. De personages zijn constant in beweging en op een heleboel vlakken gebeurt er van alles.

Call of the Forgotten of Iron Fey?
Het enige wat ik jammer vond aan dit boek, was dat het net niet kon opbrengen wat ik voelde bij de Iron Fey serie over Meghan en Ash. Misschien omdat toen de wereld nieuw was, ik weet het niet. Tijdens het lezen werd ik volledig meegesleept bij beiden series, maar toch miste er iets in de Call of the Forgotten serie wat het net even niet perfect maakte. Misschien leek het teveel op de Iron Fey serie in opzet (dreiging, geliefde redden, vechtende fey, crush), wat niet per se erg hoeft te zijn, maar ik hoopte dat het me toch net even iets meer zou geven of laten voelen om me helemaal ondersteboven te brengen. Dat was niet het geval, maar ik zat zeker halverwege ondersteboven, want ik ben en blijf een fan van de serie en Call of the Forgotten is zeker voor 90% zo goed als de Iron Fey serie dus ik raad je gewoon aan om na Meghan en Ash door te lezen over Kierran, Ethan en zoveel bekende en nieuwe personages.

4.5/5 sterren

Wat vond jij: Iron Fey of Call of the Forgotten?

Liefs,
Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie posten