woensdag 13 juni 2018

Recensie: 13 Reasons Why - Jay Asher

Hoi hoi!

Na al een tijdje fan te zijn van de Netflix-serie, besloot ik toch het boek er maar eens bij te pakken. Ondanks dat ik hoorde dat hij vrijwel hetzelfde is als de gelijknamige tv-serie, wilde ik toch alles nog eens opnieuw beleven, maar dan nu in woorden.

Koop bij bol.com

Waar gaat 13 reasons why over?
Stel je voor. Je zit op de middelbare school en bent verliefd - op het meest bijzondere meisje van de klas natuurlijk. Een tijdlang bewonder je haar vanuit de verte. Je weet zeker dat je haar nooit kunt krijgen. En dan opeens, is er die avond. Er gebeurt niets, maar jullie praten, er is een klik, en een belofte van meer.

En dan is ze er opeens niet meer. Ze is dood. Hannah heeft zelfmoord gepleegd. Daarvoor had ze niet één maar dertien redenen. Er zijn, volgens haar, dertien schuldigen. En die klaagt ze persoonlijk aan in een getuigenis die ze op cassettebandjes heeft opgenomen.

En dan liggen opeens die bandjes voor jouw deur...

Cover en flaptekst
De cover van het boek vind ik dus echt mega lelijk. Het trekt me totaal niet en het lijkt me meer een boek over de Griekse en Romeinse geschiedenis dan een YA boek. Heel jammer, want dit boek was me ook totaal niet opgevallen als er geen Netflix-serie van was gekomen. Nog steeds vind ik de cover heel erg lelijk, maar de flaptekst en het feit dat ik de serie ken maakten wel dat ik hem gekocht heb. Als ik dit zo in de winkel tegen zou komen, zou ik het niet meenemen denk ik.

Serie vs boek
Wat ik aan het boek heel leuk vind, is de reacties die Clay heeft op de bandjes duidelijk worden. In de serie kijkt hij soms moeilijk of alsof hij iets ontdekt, maar zijn directe gedachtes op zinnen van Hannah worden in het boek gelijk beschreven, wat het voor mij een stuk beter maakte. Ik kon meer met Clay binden in het boek, dan ik in de hele serie heb gekund. Hij was constant in de war en dat was in het boek ook, maar ik begreep daar tenminste waarom. Daarnaast vind ik het verhaal gewoon fijn in elkaar zitten. In het boek beschrijven ze een persoon, maar in de serie zie je die persoon dan al in beeld. Het haalt daardoor een beetje surprise! weg, wat in het boek door de manier van schrijven wel zat (ondanks dat ik natuurlijk alle spoilers al wist van de serie). Het boek en de serie zijn wel echt twee handen op één buik en dat vind ik wel weer heel erg fijn.

Tempo
Wat ik ook irritant vond soms aan de serie was dat Clay zevenhonderd jaar deed over het opzetten van de bandjes en het beluisteren ervan. Elke aflevering was één kantje, en daar werd dan een hele aflevering over gemaakt. Tuurlijk moesten ze iets hebben om te vullen, maar bij het boek was het luisteren van de bandjes echt de leidraad. Elk hoofdstuk was een kantje en dat hoofdstuk was dan ook bijna alleen maar bandje luisteren en gedachtes van Clay. Dat vond ik wel mee helpen aan het tempo van het verhaal. Hij leek een stuk sneller in het luisteren van de bandjes dan in de serie.

Verhaal
Het verhaal is ook heftig, ondanks dat je de beelden niet zo op je netvlies krijgt aangeboden, vormen er wel beelden. Ik snap dat er jongeren en volwassenen zijn die hun afkeer tonen tegen het verhaal, maar het is nou eenmaal een lelijke werkelijkheid en ik vind het juist goed hoe er geen blad voor de mond wordt genomen. Misschien is het niet handig geweest dat het zo theatraal was, die zelfmoord, omdat er veel jongeren zijn geweest die op die manier na de serie zelfmoord hebben gepleegd, maar in principe vind ik het wel een duidelijke statement hebben.

Ondanks de onaantrekkelijke cover vond ik het toch een tof verhaal.


4/5 sterren

Geef jij voorkeur aan het boek of de serie?

Liefs,
Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie posten