dinsdag 1 mei 2018

Recensie: Schaduwzwart (Spellslinger #2) - Sebastien de Castell

Hoi hoi,

Vorig jaar kwam Vogelvrij uit, het eerste deel in de Spellslingerserie van Sebastien de Castell. Ik denk dat ik niet de enige was die letterlijk kwijlde bij het zien van de mooie hardcover. Toen de cover van deel twee bekend was, vond ik het alweer zo'n mooie cover. Helaas kwam deze alleen in paperback, maar alsnog. Ik was benieuwd, want bij deel één had ik nog wel wat twijfels.

Koop bij bol.com

Waar gaat Schaduwzwart over?
Vier maanden nadat Kellen zijn bevolking is ontvlucht, blijkt hij nog slechter te zijn in overleven als vogelvrijverklaarde dan als magiër. En dat zijn enige bondgenoten een opschepperige kaartspeler en een stelende eekhoornkat zijn, helpt ook niet al mee.

Dan ontmoet hij Seneira, een geblinddoekt meisje dat niet blind is. Haar geheimen betrekken Kellen bij een samenzwering van magie, chantage en moord. Het is aan Kellen om de magiër te vinden die verantwoordelijk is voor de slachtoffers van deze mystieke plaag, beter bekend als het schaduwzwart... Kan hij op zijn verstand vertrouwen om in leven te blijven in het land van de Zeven Zanden?

Cover en flaptekst
Zoals ik al zei vind ik de cover dus erg gaaf. Ik vind het een tof concept hoe het een kaart van een kaartspel voorstelt. Kaarten spelen ook een grote rol in het verhaal, dus ik vind het erg goed gekozen. De flaptekst heb ik eigenlijk niet gelezen, want ik kon me nog herinneren hoe Vogelvrij eindigde. Ik dook er meteen in!

Personages gaan erop vooruit
In dit boek voelde ik me gewoon een stuk lekkerder als het ging om de personages. Waar ik Kellen in deel 1 nog omschreef als een mega doetje, kwam hij in dit deel eindelijk wat meer tot zijn recht. Ook een nieuw personage wordt geïntroduceerd: Seneira, een meisje met een blinddoek om. Haar vind ik echt heel tof en ik denk dat zij wel mijn favoriete personage van het hele tweede deel is. Zij en Kellen zijn aan elkaar gewaagd en ze heeft een hele bewonderenswaardige persoonlijkheid. Al ben ik ook nog steeds dol op Reichis, want wat een humor heeft dat beest. Heerlijk. Dit deel gaf me dus veel meer binding met de personages en het leek ook alsof de personages ook zelf eindelijk snapten wat ze vonden en wilden.

Avontuur in een serie, maar toch nieuw
Het is natuurlijk een tweede deel, dus het verhaal gaat door, al vond ik dat bij Schaduwzwart helemaal niet zo voelen. Op een positieve manier. Schaduwzwart is een hele nieuwe reis binnen het avontuur dat Spellslinger heet. Een hoop nieuwe personages, gebeurtenissen en ontdekkingen maken het weer heel vernieuwend om te lezen.

Verhaallijn en tempo
Wat me aan deze serie na twee delen nog steeds tegenvalt is het tempo, want soms gaat het boek voor mij echt even te traag. Ze denken heel lang over dingen na, blijven lang met hetzelfde bezig of je krijgt hele beschrijvingen van iemands familie. Dit vind ik jammer. Daarnaast vind ik ook de verhaallijn toch niet helemaal in mijn straatje. Ik had het allemaal een stuk magischer verwacht en ondanks dat dit deel veel meer magie heeft al dan deel één, gaat de verhaallijn een andere kant op dan ik had gehoopt. Dit vind ik toch wel heel jammer en ik weet niet of het me dan voor zes delen weet vast te houden...

Conclusie
Schaduwzwart wekte een boel emoties meer op bij mij dan Vogelvrij deed. De personages kon ik meer inschatten en zelfs waarderen. De verhaallijn is niet helemaal wat ik wil, maar ik vond het toch een goed en vermakelijk boek!


4/5 sterren

Ik dank uitgeverij Meis en Maas hartelijk voor het recensie exemplaar!

Heb jij Vogelvrij al gelezen?

Liefs,
Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie posten