woensdag 23 mei 2018

Recensie: The Fates Divide (Carve the Mark #2) - Veronica Roth

Hai!

Vorig jaar las ik Carve the Mark en ik vond dat eerste deel echt gaaf. Ik ben niet zo van de sci-fi-boeken, maar ik vond het echt fijn weglezen en was benieuwd naar het tweede deel. Ik heb er even op moeten wachten, maar afgelopen maand was hij er dan echt: Carve the Mark 2: The Fates Divide! Hoera!

Koop bij bol.com

Waar gaat The Fates Divide over?
Het lot bracht ze samen.
Nu zal het ze verdelen.

De levens van Cyra Noavek en Akos Kereseth zijn bepaald door hun lotsbestemmingen. Het lot van Akos is dat hij zal sterven in dienst van de familie Noavek, maar toch is hij verliefd geworden op Cyra. Dan eist Cyra's doodgewaande vader Lazmet, een meedogenloze tiran, de Shotet-troon op. Akos vreest dat zijn einde dichterbij is dan ooit. Lazmet staat op het punt een barbaarse oorlog te ontketenen, en Cyra en Akos willen hem koste wat het kost tegenhouden. Ze moeten hun familie, hun rijk en misschien zelfs elkaar verraden en bepalen waar hun loyaliteit ligt.


Cover en flaptekst
De cover vind ik mooi en past goed bij Carve the Mark, maar ik vind het jammer dat hij zo donker is. Het past bij het verhaal, maar zwarte boeken vind ik zelf nooit echt een pluspunt in de covercategorie. De flaptekst klinkt weer als een tof verhaal met een hoop dreigingen. Heerlijk.

Erg inkomen
Ik had al meerdere mensen gehoord die dit boek beter vonden dan Carve the Mark, het eerste deel in deze duologie. In het begin moest ik best in het verhaal komen, ondanks dat het gelijk verdergaat waar het eerste deel stopte. Dat had ook niet te maken met dat ik niet meer wist hoe Carve the Mark eindigde, maar dat had te maken met dat het heel traag was. Dat was ik niet gewend van het eerste deel, wat ik ontzettend spannend en vlot vond. Het begin voelde voor mij erg traag, maar ook wat saai aan. Er gebeurde vrij weinig, dan ineens iets mega belangrijks, en dan was het weer een hele tijd rustig. Pas vanaf zo'n 100 pagina's werd het boek zoals ik hoopte en verwachtte.

En vanaf dat moment...
Nou, vanaf dat moment weet ik weer waarom ik Veronica Roth zo'n goede auteur vindt. Haar schrijfstijl is ontzettend beeldend en ik vind het zo tof hoe je meereist door het heelal. Je ontdekt een boel nieuwe planeten, beschavingen en stroomgaven in dit deel en daarin vind ik het een stuk toffer dan het eerste deel. Het is erg avontuurlijk, maar ook meer politiek komt een kijkje nemen. Het einde vond ik erg sterk en een zeer terecht slot van deze duologie. Geweldig, ik zie dit zo een filmreeks (filmduo?) worden.

Toch soms CTM beter
Toch waren er momenten waarop ik Carve the Mark beter vond. In personageontwikkeling bijvoorbeeld. Ik vond Cyra in dit deel een beetje Saai-ra, want ze was erg voorspelbaar en ondanks dat ze een soort oorlog-chick is, vond ik haar interessanter in deel 1. Ze neemt de leiding wel, maar toch vind ik haar niet groeien in haar beliefs, omdat ze in deel 1 voor hetzelfde streed als in deel 2, alleen nu met een andere slechterik. Akos vond ik in dit deel in het begin erg timide en dat vond ik jammer, want zijn personage vond ik in CTM heel leuk. Gelukkig naar het einde toe wordt zijn rol groter en vind ik hem weer een toffe toevoeging aan het verhaal. In The Fates Divide lees je ook vanuit andere perspectieven dan Cyra en Akos, bijvoorbeeld Cisi, Akos' zus. Dat vind ik wel weer een pluspunt aan TFD, want je leest daardoor een beetje uit beide kampen hoe ze over elkaar denken en wat ze aanzet tot oorlog/onderhandelen/dreigen etc. De wereld vind ik in TFD ook beter uitgewerkt in beschrijving, hoewel ik de intriges uit CTM weer leuker vond.

Ach, uiteindelijk zijn beide boeken gewoon erg tof en ben ik dol op deze serie. Ik raad ze zeker aan om te lezen!

Ik dank uitgeverij Best of YA voor het recensie exemplaar!


4/5 sterren

Liefs,
Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie posten