woensdag 14 maart 2018

Recensie: Een Onzeker Licht (the Darkest Minds #3) - Alexandra Bracken

Hii,

Een paar dagen terug deelde ik met je de recensie van het tweede deel, Onvergetelijk. Meteen na deel 2 begon ik in het derde deel, dus vandaag krijg je de recensie van het derde deel van me. Het slot van de serie. Hoe vond ik hem?

Koop bij bol.com

Waar gaat een Onzeker Licht over?
De overlevenden zullen nooit ophouden te vechten...
Ruby kan niet terugkijken. Gebroken door een ondraaglijk verlies hergroeperen zij en de kinderen die de aanval van de regering hebben overleefd zich in het noorden. Onder hen is een gevangene: Clancy Gray. Alleen Ruby heeft macht over hem en slechts een kleine fout kan ertoe leiden dat Clancy een ravage in hun hoofden aanricht.

Cover en flaptekst
De flaptekst heb ik - net als bij deel 2 - niet gelezen. Meestal doe ik dat niet bij vervolgdelen van een serie. De cover vind ik weer een toffe aansluiting bij het verhaal en past mooi bij de andere delen.

Chaotisch
Wat bij dit deel voor mij heel erg naar voren kwam, was dat het ontzettend chaotisch voelde. Ik was meerdere malen compleet de draad kwijt met alle personages en gebeurtenissen. De gebeurtenissen volgen wel snel na elkaar, dus dat zou een goed teken moeten zijn voor het tempo, maar ik vond het alleen maar mijn leessnelheid ophouden, omdat ik constant moest nadenken en teruglezen. Ik vond het heel ingewikkeld worden soms en het las voor mij een stuk minder prettig dan de vorige delen, die ook al vrij veel personages en gebeurtenissen hadden. De eerste 300 pagina's waren leuk, maar vooral lastig te volgen voor mij en soms wat traag doordat ze volgestopt zaten met gedetailleerde beschrijvingen en plannen van van alles en nog wat. Er had een boel in dit boek geschrapt kunnen worden naar mijn mening.

'Het punt is... Wat ze je er niet bij vertellen over vergiffenis is dit: je vergeeft niet voor de ander, maar voor jezelf.'
Ruby
Ruby blijft voor mij een lastig puntje. Ik vond haar in deel één erg tof. Ze was lekker zichzelf en bleek daardoor ontzettend skilled te zijn. In deel twee, maar nu vooral in deel drie, is er een soort onvergeeflijke Ruby bezig. Ik snap het, want er is haar zoveel aangedaan in de boeken dat ze niet anders kan dan haar hakken in het zand en gaan, maar ik vind het zo vreemd voelen van de Ruby uit deel één. Een personage maakt een groei door, maar dit is mij teveel transformatie en ik vind het maar meh.

Spannend, plottwists, boom einde
Wat ik aan dit deel wel heel gaaf vond, waren de laatste 100 pagina's (lijkt een beetje elke keer het geval?) Die zitten echt vol toffe actie, plannen, spanning, verraad, emoties en aah. Steengoed. Op het puntje van mijn stoel. Ik ben heel blij met het einde van de serie en vind dat plottwists en ontroerende eindes echt Bracken's sterkste punt zijn! Wat een potje janken was het bij dit boek weer...
De serie overall vond ik erg tof, al werd het voor mij dus per boek wel minder. Toch heb ik van dit deel genoten en als de serie je wat lijkt, zou ik zeker aanraden het te lezen. Er zijn ook lezers die het per boek gaver vinden worden, dus probeer het zelf uit! Ik denk dat mijn probleem bij Bracken's boeken ligt bij het feit dat het concept zo giga veel enthousiasme en verwachtingen opwekt, dat de uitwerking me tegenvalt. Ach, genieten van een boek is het belangrijkste en dat heb ik wel gedaan!


3/5 sterren

Ik dank uitgeverij Karakter hartelijk voor het opsturen van dit recensie exemplaar!

Ben jij ook benieuwd naar de verfilming van the Darkest Minds?

Liefs,
Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie posten