vrijdag 5 januari 2018

Recensie: De Eliminatie - Daniëlle Bakhuis

Hey daar,

Als ik gelijk even met de deur in huis mag vallen, zal ik toegeven dat ik geen fanatieke thrillerlezer ben. Ik vind thrillers wel leuk, maar niet veel thrillers spreken mij aan en halen me werkelijk over tot lezen. Toen Joëlle van de Boekentijgers helemaal lyrisch was over De Eliminatie, ben ik de synopsis gaan lezen. Het sprak me meteen aan en dit leek me echt een boek voor mij. Dus met het boek eenmaal in huis, begon ik mijn avontuur.

Koop bij bol.com

Waar gaat De Eliminatie over?
Over de hele breedte van de muur zijn gifgroene letters opgelicht. Met elke tel zwelt het groen feller aan totdat het een zachte gloed de ruimte in werpt en nalaat op op onze gezichten. Ik lees de woorden op de muur één, tien, honderd keer, maar ze krijgen geen betekenis in mijn hoofd.

ELIMINEER DE HELFT OM DE ANDEREN TE LATEN LEVEN.

Ik kijk naar de andere personen en voel mijn huid in een harnas veranderen. Ik kan niet dood. Ik mag niet dood. Ik heb nauwelijks geleefd. Wanneer de zestienjarige Chleo van Doren wakker wordt in een vochtige garage weet ze meteen dat het mis is. Ze is opgesloten met negen anderen, waaronder een junk, een oude man in een rolstoel en een baby. Elimineer de helft om de anderen te laten leven, luidt de boodschap. Maar hoe overtuig je anderen ervan dat je de moeite waard bent, als je dat zelf eigenlijk niet vindt?


Cover en flaptekst
De cover vind ik wel gaaf, het is duister met zo'n lege kamer en de felle titel erop. Wat ik vooral gaaf vind zijn de felgroene schutbladen met geweren erop, die trekken mega de aandacht. Ook de ondertitel wie is het waard om te blijven leven? is een eye-catcher. De flaptekst vond ik erg gaaf klinken, want het lijken zulke verschillende personages te zijn, wat is hun verhaal? En wie komt er uiteindelijk uit als 'belangrijk genoeg' om te blijven leven?

En actie! Nou ja, nog niet
Het boek begon voor mij gelijk pakkend. Je leest hoe Chleo wakker wordt, haar leven leidt, naar school gaat en communiceert met haar moeder: het moment waarop je binding krijgt met Chleo. Ondanks dat ik het pakkend vond, had voor mij het tempo er nog iets meer in gemogen, want aangezien het bestempeld is met 'thriller' verwacht ik gekluisterd te zitten aan het boek en slapeloze nachten te hebben. Dat het opbouwend is en introducerend, snap ik en dat is niet erg, maar ik heb zo'n 100 pagina's gelezen voor ik ging slapen en dat ging nog zonder wakker te schrikken in de nacht.

En toen wel
Daarna kwam karma in het spel, want vanaf het moment dat ik eigenlijk dacht 'jeetje het mag wel wat grimmiger worden' kwam me er toch een boel actie en duisternis in. De Eliminatie gaat van start en iedereen gedraagt zich op zijn of haar eigen manier in het spel waarbij de helft dood moet. Een aantal mensen lijkt een beetje vanzelfsprekend: een zieke man en een oude man, maar er zijn nog 8 anderen. Hoe zou je daaruit kiezen? En kun je het eigenlijk wel maken om zo'n arme man tot de dood te veroordelen? Je bent zelf ook actief bezig met bepalen wie jij het waard vindt om te blijven leven. Dat is wat De Eliminatie met je doet: je wordt erin gezogen en bent in je hoofd mensen aan het vermoorden en redden. Bizar. Onder degenen die uiteindelijk sterven, zit er een die mijn hart brak. Echt Bakhuis, wat een rotstreek, haha.

Ontknoping
De uiteindelijke ontknoping van het boek vond ik gelukkig erg sterk. Je zou kunnen discussiëren over de geloofwaardigheid van hoe iedereen in de bus terecht is gekomen, maar het blijft een fictieboek dus ik vind dat dat juist wel een tof randje geeft aan het verhaal. De Eliminatie is gruwelijk realistisch en de ontknoping is het topje van de verrassingsijsberg. Ik zag het niet aankomen, maar vond het wel heel gaaf gedaan. Wie zat er achter de Eliminatie? Wie worden er geëlimineerd? Hoe zit de Eliminatie precies in elkaar? Je vragen worden gelukkig allemaal beantwoord. Het boek heeft een gesloten einde en dat vind ik echt heel erg fijn, want ik kan er niet tegen als ik zelf moet invullen wat er gebeurd is. Daar lees ik een boek voor. Bakhuis krijgt het zelfs voor elkaar om naast spanning nog andere dingen te laten opbloeien, want zo'n tijd samen in een bus creëert toch een band, ondanks de situatie. Het is een psychisch spel waar je nooit klaar voor gaat zijn. Echt. Heel. Tof.

Ik dank uitgeverij Best of YA hartelijk voor het opsturen van dit recensie exemplaar en lof voor Daniëlle Bakhuis voor De Eliminatie.



Liefs,
Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie posten