zondag 21 januari 2018

Recensie: 1989 - Susanne Wittpennig

Hoii!

Een boek over tijdreizen zeg ik natuurlijk geen nee tegen! Toen 1989 als verrassing bij mij op de mat viel, was ik meteen benieuwd.


Koop bij bol.com

Waar gaat 1989 over?
1989' van Susanne Wittpennig is het begin van een spannende en romantische reis door de tijd! 1989: het internettijdperk staat op het punt om te beginnen. Zac, de vriend van Lisa, werkt aan een tijdmachine. Ondertussen komt Lisa haar oudere zelf uit het jaar 2018 tegen die de jonge Lisa waarschuwt dat ze haar liefde voor haar jeugdvriend Momo niet op moet geven, anders zal Momo op 44-jarige leeftijd sterven. Als Zac de oudere Lisa terug naar 2018 wil sturen, gaat er iets mis en wordt de jonge Lisa naar 2018 getransporteerd. Lisa heeft Zac en haar vrienden nodig om haar weer terug te brengen naar 1989. Maar dit mislukt, en ze zit opgesloten in de toekomst...

Cover en flaptekst
De cover vind ik niet heel bijzonder. Het meisje met de zonnebril geeft mij geen indicatie over waar het verhaal over gaat en zou daardoor bij elk boek kunnen horen. Hij voelt wel lekker aan, en de flaptekst klinkt interessant. Een meisje dat zichzelf uit de toekomst tegenkomt... 

Een goed begin is het halve boek.. eh, werk
Ja eh, dat boek begint wel prima. Je leert de personages een beetje kennen en de setting van in het verleden. Die tijd trekt mij erg dus boeken die zich daar afspelen vind ik altijd erg interessant. Op een gegeven moment ken je dat wel en wil je dat het avontuur gaat beginnen, maar daar moet je vervolgens bijna 250 pagina’s op wachten. Pas dan ontdekt hoofdpersoon Lisa dat de docent Lisa uit de toekomst is en dat tijdreizen een ding is. Jeetje...

En dan
De magie van het tijdreizen kan beginnen! Maar nee, het komt niet echt van de grond. Ineens belandt Lisa van 1989 in 2018 en ja, dat is een grote shock en wat is deze wereld dan, maar verder gebeurt er zo weinig om het personage heen, noch in het verleden. De liefde die ze moet redden vind ik erg insta-love en eigenlijk ook nog vrij vreemd uitgewerkt. Ik voel niet dat Lisa’s drive om hem te redden logisch is. Ik geef niet veel om de personages.

Wat ik wel goed vond
De klasgenoten van Lisa vond ik nog wel leuke personages, al waren het er een heleboel. De wereld van een tiental jaren geleden trekt me erg en ik vond de setting heel interessant. Ook de 2018-wereld vond ik leuk, want die is lekker herkenbaar. Daar blijft het voor mij wel bij. Ik vond het weinig vaart hebben, weinig magie, onuitgediepte personages en het einde was een flinke ontlading frustratie. Helaas! Maar dat kan natuurlijk gebeuren bij een boek.

Dit is uiteraard mijn mening. Ben je wel benieuwd naar het boek? Lees het gewoon! :)

Ik dank uitgeverij Callenbach wel hartelijk voor het opsturen van dit exemplaar. (En jij kan hem vast over een tijdje in een winactie verwachten!)

Liefs,
Monica 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten