woensdag 31 januari 2018

Recensie: Hartslag - Gail McHugh

Hoi! 

Ik las Hartslag uit, het vervolg op Tweestrijd van Gail McHugh. Deze recensie kan enkele spoilers over het eerste deel bevatten. Let dus op ;)


Koop bij bol.com

Waar gaat Hartslag over?
Emily Cooper heeft eindelijk ingezien dat haar relatie met de manipulatieve Dillon niet goed voor haar is. Ze blaast hun huwelijk af. Eindelijk durft ze haar ware gevoelens onder ogen te zien: ze houdt van Gavin. Hij is de liefde van haar leven, maar ze heeft die liefde op het spel gezet door te lang bij Dillon te blijven.

Ze is bereid alles op te geven om Gavin terug te winnen en gaat naar hem op zoek in de hoop dat het nog niet te laat is. Ondertussen is Dillon niet van plan Emily zonder slag of stoot te laten gaan…

Cover en flaptekst
De cover straalt heel mooi het genre New Adult uit. Ik moet wel zeggen dat ik de zwarte kleur een beetje saai vind, omdat hij in de boekenkast gewoon niet opvalt zo. En dat mag best, want ik vind het een leuke serie!

Break up, make up
Aan het eind van Tweestrijd zijn Emily en Gavin door een domme fout uit elkaar. Het begin van dit boek besteedt de aandacht aan dat ze weer samen komen, maar dat is al vrij snel het geval, waardoor ik erg benieuwd werd naar wat de rest van het verhaal nog ging brengen. Ik moet zeggen dat uiteindelijk het verhaal toch nog een verrassende wending heeft genomen. Er zitten weer nieuwe problemen in, nieuwe misverstanden, spanningen en ruzies. En een Heel. Hoop. Seks.

Seks
Waar ik het aan de ene kant heel goed vind dat dit boek dicht bij het genre blijft, namelijk New Adult, vind ik aan de andere kant dat je meer een soort 50 tinten grijs aan het lezen bent dan een roman. Er zitten ontzettend veel passages in die eigenlijk alleen maar gaan over hoe gedetailleerd genot Emily en Gavin ervaren. Ik heb niks tegen dit soort passages, en ik denk ook dat dit soort passages juist maken dat je de twee heel graag bij elkaar ziet en ze leuk bij elkaar vindt passen, maar soms had het voor mij wel wat minder gemogen. De twee zitten op elk moment in en op elkaar, waarbij ik me af en toe maar afvraag waar je de zin nog vandaan haalt.

Dillon
Waar Dillon in het vorige boek natuurlijk al heel wat vijanden maakte, is hij in dit boek echt onuitstaanbaar. Hij vindt allerlei nieuwe manier om de relatie tussen Emily en Gavin te saboteren en ik vind dat hij een heel goed personage is daarmee. Hij is echt zo’n gluiperig, rijk mannetje die je daadwerkelijk in die wereld zou kunnen tegenkomen. Ondanks dat ik natuurlijk een pesthekel aan hem heb door zijn manier van doen, vind ik hem wel een soort spanning aan het verhaal mee geven. Je hebt gewoon een personage nodig om te haten.

Eind
Ik vloog echt door dit boek heen. Ik geloof dat ik hem in twee dagen uit had gelezen. De schrijfstijl van McHugh leest erg fijn weg en ik vind dat ze dit deel ook weer leuk heeft geschreven. Wel vond ik deel 1 beter, maar dit is zeker een serie die je moet gaan lezen!

Hartslag overtreft je stoutste dromen. En Gavin? Geef mij er zo een!


Ik dank uitgeverij Q hartelijk voor het opsturen van het recensie exemplaar!

Liefs,
Monica

zaterdag 27 januari 2018

My Perfect Book Life #21: BuJo, bioscoop en appeltaart

Hii

Het is alweer een tijdje geleden dat jullie een kijkje achter de schermen kregen, maar hier is ie weer!



Ik ging naar The Greatest Showman en ik vond het gaaaaf!



Ik nam veel relax tijd want ik had het erg druk. Ik begon in A Semi-definitive List of Worst Nightmares en die las ik lekker in bad.



Ik ging weer veel bullet journalen met mijn zus, maar ook tekenen heb ik helemaal ontdekt. Ik heb tekenboeken gekocht en probeer nu mensen en elven en zo te tekenen ;)



Ik ging naar Amsterdam Light Festival!



Met mijn vriend probeerde ik een appeltaart te bakken.



Ondanks dat hij als gedrocht in de oven ging, zag hij er achteraf toch nog lekker uit. En zo smaakte hij ook!



Afgelopen week deed ik het lekker rustig aan. 'S avonds op tijd in bed en dan lekker lezen in Hartslag. Ook De Poppenmaker van Krakau las ik uit. Ik ben halverwege Queen of Shadows en die vind ik echt fenomenaal.

Netflix
Ik ben op Netflix weer opnieuw begonnen met alle seizoenen van New Girl, maar dit keer kijkt mijn vriend mee (yes!). Daarnaast ben ik begonnen aan seizoen 4 van Reign. Verder kijk ik hier en daar een film, ik ben nu meer into tekenen dan series bingewatchen.

Cadeau
Voor mijn zwangere zus ben ik bezig met een cadeautje. Ik ga niet verklappen wat het is, want zij leest mijn blog ook, maar ik ben er super enthousiast over en zal later zeker het resultaat delen!

Jarig
Op 2 februari ben ik jarig, woohoo! Ik heb er onwijs veel zin in, want ik ga het weer met veel mensen vieren en veel taart eten. Het hoogst op mijn verlanglijstje staat toch wel Tower of Dawn. Ik hoop zo dat ik die ga krijgen! Ik ga natuurlijk nog een recap van mijn verjaardag en cadeaus plaatsen. Oh en ik moet ook weer eens gauw een winactie doen, ik vind dat jullie wel weer eens verwend mogen worden. Allemaal to be continued... ;-)

Heb jij nog iets leuks beleefd in januari?

Liefs,
Monica

donderdag 25 januari 2018

Recensie: De Poppenmaker van Krakau - Rachael Romero

Hoii,

Een boek waar ik een tijdje naar uit keek door de prachtige cover is De Poppenmaker van Krakau. Het binnenwerk is ook mooi versierd en ik kon maar 1 ding denken: dit boek moet ik lezen!


Koop bij bol.com

Waar gaat de Poppenmaker van Krakau over?
In het land van de poppen is er magie. In het land van de mensen is er oorlog. Overal is er pijn. Maar samen is er hoop.
Karolina, een levende pop, belandt in het atelier van een poppenmaker, een man met een bijzondere gave en een tragisch verleden. De teruggetrokken poppenmaker kan eerst nauwelijks geloven dat hij een pop heeft die kan praten, maar al gauw raakt hij onder de indruk van Karolina's lef en grootmoedigheid. Hij leeft helemaal op en sluit vriendschap met een Joodse vioolspeler en zijn dochter. Als de nazi's Polen binnenvallen, komt er echter een einde aan hun prille geluk. Karolina en de poppenmaker beseffen dat hun vrienden niet meer veilig zijn in Krakau en besluiten hen te helpen, zelfs als ze daarmee hun eigen leven in gevaar brengen.


Cover en flaptekst
De cover vind ik zoals ik al zei erg mooi. Het binnenwerk heeft ook allemaal versiersels en tekeningetjes en het boek is werkelijk een must have in je boekenkast! Het verhaal zelf vind ik ook erg interessant klinken. Ik vind de Tweede Wereldoorlog altijd een mooi onderwerp voor een boek, het grijpt me altijd aan. Ik was zo benieuwd hoe er bij dit boek een pop een rol speelt.

Sprookjesachtig begin
Wat ik mooi vind aan dit verhaal, is dat het begin heel sprookjesachtig is. Het land van de Poppen wordt beschreven en je leest hoe Karolina in de mensenwereld terecht komt. De lieve getekende kader, het sprekende taalgebruik en de mooie beschrijvingen maken dat het gelijk goed begint. Ik kon niet stoppen met lezen. De eerste helft van het boek vliegt om en je ontdekt de vriendschap tussen de poppemaker en Jozef en zijn dochter. Het is allemaal zo lief!

Oorlog
Wat ik ook sterk vond aan dit boek was de oorlog, want die was gruwelijk en zo kun je het ook brengen. Je gunt alle personages zo veel meer liefde en geluk dan ze krijgen. De oorlog pakt hen beetje bij beetje alles af en het is werkelijk hartverscheurend. Het laat tegelijkertijd ook zien hoe mooi hoop is, want als er maar iemand is die zegt dat het goed komt, gaan anderen erin mee, ook al is het nog zo uitzichtloos. Karolina vind ik een hele lieve pop, met een sterk gevoel voor rechtvaardigheid. Ze heeft een puur hart gekregen, maar ze ziet niet gelijk het beste in iedereen. Dat vind ik wel fijn, geen naïeve pop. Ze voegt echt karakter toe aan het verhaal.

De combinatie sprookje + oorlog
Dan is er één ding dat voor mij zowel positief, als negatief uitpakte. De combinatie van de pop in de oorlog. Aan de ene kant vind ik het namelijk super schattig en mooi en vind ik het zo'n gave toevoeging hoe de poppenmaker een levende pop heeft die hem steunt tijdens de oorlog. Tegelijkertijd is het ook mijn enige struikelblok, want het is mij soms iets te magisch en onrealistisch. Dûh, het is een fictieboek en dûh een levende pop kan niet, maar ergens voelt het een beetje misplaatst dat de poppenmaker ook dingen en mensen van vorm kan veranderen. Het gaat een beetje ver, waardoor de harde waarheid van de oorlog niet helemaal op mij overkomt. Dat is jammer, want natuurlijk was het boek gruwelijk en ontroerend, ik denk dat de klap van alles wat er gebeurt groter had kunnen zijn als het bij een pratende pop had gebleven. Alles wat daar bovenop wordt gestort aan magische tovenaar- en heksenpraktijken, had van mij niet zo gehoeven.

De Poppenmaker van Krakau is een prachtig boek met ongelofelijk gave illustraties. Het laat je lachen en huilen en je gaat van Karolina en de poppenmaker houden. Misschien een tikje te sprookjesachtig voor de harde oorlog, maar het houdt het daardoor wel wat luchtiger.



Ik dank uitgeverij van Halewyck en Fontaine hartelijk voor het opsturen van dit recensie exemplaar!

Ben jij benieuwd naar de Poppenmaker van Krakau?

Liefs,
Monica

zondag 21 januari 2018

Recensie: 1989 - Susanne Wittpennig

Hoii!

Een boek over tijdreizen zeg ik natuurlijk geen nee tegen! Toen 1989 als verrassing bij mij op de mat viel, was ik meteen benieuwd.


Koop bij bol.com

Waar gaat 1989 over?
1989' van Susanne Wittpennig is het begin van een spannende en romantische reis door de tijd! 1989: het internettijdperk staat op het punt om te beginnen. Zac, de vriend van Lisa, werkt aan een tijdmachine. Ondertussen komt Lisa haar oudere zelf uit het jaar 2018 tegen die de jonge Lisa waarschuwt dat ze haar liefde voor haar jeugdvriend Momo niet op moet geven, anders zal Momo op 44-jarige leeftijd sterven. Als Zac de oudere Lisa terug naar 2018 wil sturen, gaat er iets mis en wordt de jonge Lisa naar 2018 getransporteerd. Lisa heeft Zac en haar vrienden nodig om haar weer terug te brengen naar 1989. Maar dit mislukt, en ze zit opgesloten in de toekomst...

Cover en flaptekst
De cover vind ik niet heel bijzonder. Het meisje met de zonnebril geeft mij geen indicatie over waar het verhaal over gaat en zou daardoor bij elk boek kunnen horen. Hij voelt wel lekker aan, en de flaptekst klinkt interessant. Een meisje dat zichzelf uit de toekomst tegenkomt... 

Een goed begin is het halve boek.. eh, werk
Ja eh, dat boek begint wel prima. Je leert de personages een beetje kennen en de setting van in het verleden. Die tijd trekt mij erg dus boeken die zich daar afspelen vind ik altijd erg interessant. Op een gegeven moment ken je dat wel en wil je dat het avontuur gaat beginnen, maar daar moet je vervolgens bijna 250 pagina’s op wachten. Pas dan ontdekt hoofdpersoon Lisa dat de docent Lisa uit de toekomst is en dat tijdreizen een ding is. Jeetje...

En dan
De magie van het tijdreizen kan beginnen! Maar nee, het komt niet echt van de grond. Ineens belandt Lisa van 1989 in 2018 en ja, dat is een grote shock en wat is deze wereld dan, maar verder gebeurt er zo weinig om het personage heen, noch in het verleden. De liefde die ze moet redden vind ik erg insta-love en eigenlijk ook nog vrij vreemd uitgewerkt. Ik voel niet dat Lisa’s drive om hem te redden logisch is. Ik geef niet veel om de personages.

Wat ik wel goed vond
De klasgenoten van Lisa vond ik nog wel leuke personages, al waren het er een heleboel. De wereld van een tiental jaren geleden trekt me erg en ik vond de setting heel interessant. Ook de 2018-wereld vond ik leuk, want die is lekker herkenbaar. Daar blijft het voor mij wel bij. Ik vond het weinig vaart hebben, weinig magie, onuitgediepte personages en het einde was een flinke ontlading frustratie. Helaas! Maar dat kan natuurlijk gebeuren bij een boek.

Dit is uiteraard mijn mening. Ben je wel benieuwd naar het boek? Lees het gewoon! :)

Ik dank uitgeverij Callenbach wel hartelijk voor het opsturen van dit exemplaar. (En jij kan hem vast over een tijdje in een winactie verwachten!)

Liefs,
Monica 

vrijdag 19 januari 2018

Recensie: De Slapende Prins (De Dochter van de Zondeneter #2) - Melinda Salisbury

Zzzzz...

O, hoi!

Vorig jaar las ik De Vergiftigde Gave, die ik erg tof vond, maar ik hoopte op een nog spannender tweede deel. Toen ik De Slapende Prins binnenkreeg, ging ik ermee op bed zitten en sprong in het diepe.

Koop bij bol.com

Waar gaat de Slapende Prins over?
Sinds haar broer Lief verdwenen is, heeft Errin het erg moeilijk. Ze moet voor haar zieke moeder zorgen en illegale kruiden en drankjes verkopen om het hoofd boven water te houden. Maar dat is nog niets in vergelijking met de dreiging die haar boven het hoofd hangt nu de wraakzuchtige Slapende Prins wakker is geworden. Er breekt oorlog uit. De mysterieuze Silas is de enige die haar wil en kan helpen. Als ook hij verdwijnt, is Errin op zichzelf aangewezen. Ze trekt het hele land door om zichzelf en haar moeder in veiligheid te brengen. Maar wat ze uiteindelijk ontdekt, doet haar wereld op zijn grondvesten schudden ...

Cover en flaptekst
Die covers vind ik erg gaaf. De kleurencombinaties, het lettertype en natuurlijk de bindingswijze maken het een prachtige hardcover om te hebben in de kast.

Errin
Waar het vorige deel Twylla als hoofdpersonage had, volgt dit deel Errin, het zusje van Lief. Aan de ene kant vind ik dat wel fijn, want ik begon Twylla een beetje zat te worden en Errin vind ik een leuker personage om te volgen, maar aan de andere kant had ik toch ook Twylla's verhaal nog wel verder willen lezen vanuit haar perspectief. Twylla speelt in dit boek wel een rol, maar het is toch anders dan wanneer ze zelf de stem van het verhaal is. Errin's verhaal vind ik daarentegen wel echt opwegen tegen het gemis van Twylla's perspectief, want ik vind dit boek een stuk vlotter lezen en een stuk interessanter. Er zitten meer passages in die ik erg goed vond en de sfeer zit er gewoon goed in. Errin is een totaal ander personage dan Twylla en dat vind ik wel leuk, want dat geeft weer een hele andere invulling aan het verhaal.

Wereld
Ik vind de wereld die geschetst wordt in deze serie best interessant. Het heeft een soort mythische, magische tint en ik vind het tof hoe het systeem in elkaar zit. In dit deel kom je weer meer te weten over de wereld, de Slapende Prins, de koninkrijken en de verhalen die zich er de rondte doen. In het begin was het even wennen weer aan de wereld en de verhaallijn (wie volg je nu, hoe zat het ook alweer), maar al snel gaat het verhaal van start. Nu de Slapende Prins wakker is, is er oorlog op komst, dus je kan een hoop actie verwachten.

Plottwists
Dit boek zit vol met plottwists, zowel klein als groot. Er zijn zoveel momenten geweest waarop ik dacht dat ik wist waar het boek heen ging en hoe het allemaal in elkaar zat, maar hoppa, ik zat er weer naast. Ik ben dol op dit soort boeken, want ze houden je scherp en geboeid. De ergste plottwist zit toch wel op de laatste pagina. Damn you, Salisbury.

Ik dank uitgeverij Clavis hartelijk voor het opsturen van dit recensie exemplaar en ik ben benieuwd hoe de serie afloopt.



Liefs,
Monica

woensdag 17 januari 2018

Blogtour: De Stem van de Zee - Mara Li

Hii

Vandaag mijn aandeel in de blogtour van De Stem van de Zee van Mara Li!

Reserveer bij bol.com

Waar gaat De Stem van de Zee over?
Wat als de legendarische koning Arthur zou opgroeien in een dystopische toekomst waar magie weer een rol speelt?
Volg het verhaal van de jonge Arthur door de ogen van Nimue, zijn zus, en laat je meevoeren naar een postapocalyptisch Europa vol mythologie en wonderlijke verschijningen in de trilogie 'De gave van de Selkie'.
Arthur en Nimue wonen bij hun oma sinds hun vader op zee is omgekomen en kennen hun moeder alleen uit verhalen, maar daar komt verandering in als Nimue op zolder een oud dagboek van haar moeder Rona vindt. Kort daarop wordt hun dorp verwoest door een zware storm en overlijdt hun oma. Samen besluiten ze op pad te gaan met het dagboek als leidraad: door hun familiegeschiedenis te volgen, kunnen ze Rona misschien vinden.
Tijdens hun tocht door een grimmig en door ziekte geteisterd Europa krijgt Nimue steeds vaker visioenen van een vreemde, in mistflarden gehulde verschijning. Deze Vale Man lijkt haar niet alleen in haar dromen, maar ook in het echte leven te volgen. Waarom vertoont hij zich aan haar? En welke connectie hebben Nimue en Arthur met de Andere Wereld, de sfeer van de geesten?


Cover en flaptekst
De cover was wat me aantrok in dit boek. Ik had de flaptekst eigenlijk niet gelezen, maar ik zag deze cover en dacht: ja! Ik wil dit boek lezen. Echt een mooie kleurcombinatie en lettertype. Tof!

Poëtisch
Wat me gelijk aan het boek opviel was de schrijfstijl. Ergens vond ik het mooi geschreven, maar in de meeste gevallen vond ik het ontzettend traag. Door alle mooie zinnen die ellenlang woorden achter elkaar bevatten, kwam voor mij het tempo er maar niet in. De wereld wordt heel uitbundig beschreven en dat is fijn om de wereld te leren kennen, maar ik heb zeker tot de eerste 60 pagina's tempo gemist. Het was me te beschrijvend en poëtisch, maar daarna vond ik het leuker worden. De poëtische schrijfstijl geeft wel veel stof voor quotes, trouwens, dat wel.


'De vlieger ontsnapt in een wervelende vlucht boven zee. Ik staar naar de gele stip tegen een grijzer wordende lucht, totdat ik hem niet meer kan zien. Waar ga je heen? vraag ik hem in gedachten. Zal iemand je vinden?'
Magie
Hoewel de achterkant over magie spreekt en het er ook wel een beetje in was verwerkt, had ik veel meer magie verwacht. Het was nu meer een soort realistische wereld waarin toevallig wat geesten en genezers rondlopen, zo'n idee gaf het mij. Ik vond dat wel jammer, want ik was klaar om naar een gave wereld te reizen, vol met magie. Het was nu meer een Vliegende Hollander op zee-verhaal met de pest als bedreiging.

'Even waarachtig als de poolster en zo steevast als de getijden van de zee.'

Toch wel leuk
Genoeg kritiek nu, want uiteindelijk gaf het boek ook positieve vibes. De personages vond ik bijvoorbeeld heel interessant en origineel. De setting trok me niet echt, maar was wel helemaal uitgedacht, dat kon je merken. Dat gaf een sterke basis aan het verhaal. Er kwam een veelzijdigheid van personen, volken en gebieden voorbij, waardoor er wel telkens wat gebeurde op een gegeven moment, zonder dat je overspoeld wordt door informatie. Tot slot vond ik ook het familiegebeuren een mooie toevoeging. Het gaf een ontroerende laag aan het verhaal en liet je begrijpen waar de hoofdpersonages alles voor doen.

Niet helemaal wat ik verwachtte, en ik trek nu ook nog niet naar deel twee toe, maar het boek heeft me zeker ook mooie dingen gebracht.

De blogtour gaat natuurlijk morgen gewoon verder! Klik hier als jij wil weten wie er allemaal nog wat over dit boek gaan plaatsen en check hun meningen ook!



Liefs,
Monica 

maandag 15 januari 2018

Recensie: The Enchantress Returns (The Land of Stories #2) - Chris Colfer

Hi daar,

Afgelopen jaar las ik het eerste deel in the Land of Stories serie van Chris Colfer en werd gelijk verliefd op de wereld en de personages. Wat een heerlijk verhaal, dat smaakte naar meer!


Koop bij bol.com

Waar gaat The Enchantress Returns over?
Alex and Conner Bailey have not been back to the magical Land of Stories since their adventures in The Wishing Spell ended. But one night, they learn the famed Enchantress has kidnapped their mother. Against the will of their grandmother (the one and only Fairy Godmother), the twins must find their own way into the Land of Stories to rescue their mother and save the fairy tale world from the greatest threat it's ever faced.

'No one wins when there is loss.'

Cover en flaptekst
De covers van The Land of Stories serie vind ik erg mooi. Ze zijn eigenlijk al een verhaal op zich. Het verhaal wordt in personages en attributen al een beetje weergegeven, dus het is erg leuk om voor en tijdens het lezen de cover nog weer even in de gaten te houden. De flaptekst klinkt avontuurlijk en sprookjesachtig, maar ik heb eigenlijk de flaptekst maar kort gelezen en ben toen gelijk in het verhaal gedoken.

'Just because anyone can do something doesn't mean everyone should.'

Sfeer
Wat ik zo heerlijk vind aan deze serie is dat het gaat over al je favoriete sprookjes, maar dat het ook die magische, sprookjesachtige sfeer overbrengt in de schrijfstijl. De manier waarop het verhaal verteld wordt en de personages met elkaar communiceren, daar hangt gewoon een heel fijn gevoel aan. Dit magische begint al bij het eerste woord en duurt tot en met het laatste. Verder is het verhaal zelf natuurlijk ook heel sprookjesachtig. Hoofdpersonen Alex en Conner zijn weer een jaar ouder dan in hun vorige avontuur, en ze vinden zichzelf al heel volwassen. Ik vind het super leuk om te lezen hoe ze zich nu gedragen in hun eigen wereld en de sprookjeswereld en hoe het hen eigenlijk juist in problemen brengt. Daarnaast zit ook dit deel weer vol mooie quotes en levenslessen, wat ik erg mooi vind. Naast een leuk verhaal, krijg je ook nog een portie wijsheid op je bord.

'Jealousy is just a reminder of the frustrations you have with yourself.'

Origineel
Waar ik bang voor was, aangezien deze serie uit 6 boeken bestaat, dat het per deel een beetje zou afnemen in originaliteit. Het tweede boek ben ik minder bang voor dan voor het zesde boek, dat wel, maar alsnog was ik bang dat de wereld in het eerste boek wel verkend was. Tuurlijk zijn er belachelijk veel sprookjes en klassieke verhaaltjes, maar in deel één heb je zo ontzettend veel (van de bekendste) sprookjesfiguren al ontmoet en ben je letterlijk The Land of Stories volledig doorgereisd. Wat meer was er te verkennen? Veel! Dit deel begon gelijk al ontzettend origineel en dit hield het hele boek aan. Er zijn weer zoveel nieuwe personages en plekken die je ontdekt, en zoveel nieuwe manieren van door het land reizen en voorwerpen verzamelen. Ik had het niet gedacht, maar ook dit deel zit weer vol met originele avonturen. Je komt ook de bekende figuren uit het eerste deel weer tegen, maar dat is juist leuk. Veel figuren maken een groei door en je leert ze allemaal beter kennen. Ook Alex en Conner maken een groei door en ik vind het per deel nu al leuker worden.

'What are our options? If I have the choice of being doubtful or being hopeful, I'm going to choose hopeful. It takes less work to be positive.'

Ik ben ontzettend benieuwd naar deel 3, maar het zal niet lang duren voor ik die ga lezen! Ik hoop dat ook dat deel me weer kan verrassen en dat ik een hoop bekende, maar vooral ook nieuwe personages leer kennen. Dit avontuur mag van mij wel 6 boeken duren!


Ken jij the Land of Stories serie al? En wat is jouw favoriete sprookje?

Liefs,
Monica

zaterdag 13 januari 2018

Recensie: De Overlevenden (The Darkest Minds #1) - Alexandra Bracken

Hi,

Toen ik ontdekte dat The Darkest Minds in het Nederlands zou worden uitgegeven, werd ik ontzettend enthousiast! Deze serie leek me zo ontzettend gaaf en ik wilde hem zo graag lezen!


Koop bij bol.com

Waar gaat De Overlevenden over?
Als Ruby op haar tiende verjaardag wakker wordt, is iets in haar anders dan de dag ervoor. De verandering is voor haar ouders alarmerend genoeg om haar in de garage op te sluiten en de politie te bellen. De verandering zorgt ervoor dat Ruby naar Thurmond, een zwaar bewaakt heropvoedingskamp, wordt gestuurd. Ze heeft weliswaar de mysterieuze ziekte overleefd die als een epidemie onder de jongeren van Amerika rondwaarde, maar ze heeft er iets angstaanjagends voor in de plaats gekregen: bovennatuurlijke krachten die oncontroleerbaar zijn.

Nu Ruby zestien is, behoort ze tot de gevaarlijkste tieners in het land...


Cover en flaptekst
De cover vind ik mooi zo met de kleur groen, die ook aansluit bij het verhaal. Het is een dystopische, wat duistere cover die goed aansluit bij de toon van het boek. De cover van de Engelse editie vind ik wel mooier, met de metalic laag en zonder personen op de cover, maar deze cover kan er ook goed mee door. Ik vind het fijn dat het een lekkere grote paperback is, super mooi! De flaptekst klinkt heel gaaf.

Luguber, uiterst gaaf begin
Toen ik begon met lezen, moest ik heel eventjes in het verhaal komen, want het speelt zich in een dystopische wereld af en ik moest even wennen aan de setting. Er kwamen afkortingen en gebeurtenissen voorbij die ik niet helemaal kon plaatsen en die niet (helemaal) werden uitgelegd, maar al snel raakte ik gewend aan het verhaal. En toen was ik verslaafd. Bracken neemt geen blad voor de mond en de lugubere setting en gebeurtenissen zijn een feit. Het verhaal doet me een beetje denken aan Divergent, maar dan toch op een hele originele manier. Ik vind het concept erg gaaf en de uitwerking begint steengoed. De eerste 100 pagina's vlogen om en ik was klaar om het boek 5 sterren te geven. De personages vond ik sprekend, de plotlijn was verrassend en vol actie en het is. zo. spannend.

'Het was beter om in de schaduw te blijven dan door het donker te worden opgeslokt.'

Maar dan
Het jammere vond ik, dat Ruby op een gegeven moment is uitgebroken uit Thurmond en op de vlucht is met Liam, Chubs en Zu. Hoewel de personages allemaal leuk en uniek zijn, vind ik dat door hun belevenissen zo gedetailleerd te beschrijven, het interessante uit de plotlijn een beetje wegviel. Er zijn een heleboel dialogen en tuurlijk zijn die nodig om elkaar te leren kennen en om plannen te maken als je op de vlucht bent, maar er was wel heel veel gepraat. En daarnaast ook heel veel gedetailleerde beschrijvingen. Dit vind ik op zich fijn bij de actiemomenten die erin zaten als ze ontdekt werden en weer moesten ontkomen, maar op momenten dat ze de bus gaan maken of eten zoeken hoef ik niet in detail te weten hoe dat te werk gaat. Het had een stuk bondiger gekund op de middelste 300 pagina's, want het 5-sterrengevoel dat ik in het begin had, begon wat af te zakken. De schrijfstijl houdt het echter wel boeiend genoeg, want Bracken heeft een hele spannende, aangrijpende manier van schrijven.

The End
Tegen het einde weet Bracken me weer te pakken. Er komen dingen aan het licht die gebeurd zijn met Ruby en haar ouders, Chubs, Clancy en plottwists geven een nieuw beeld van de krachten van de kinderen en de plannen van de slechteriken. Het einde komt echt als een klap, maar ik moet zeggen dat het gevoel dat sommigen hebben met dat het einde een mega plottwist heeft die hun hart compleet breekt, dat had ik niet zo. De plottwist voelde ik ergens een beetje aankomen, al was die natuurlijk alsnog erg verrassend, maar ik had geen gebroken hart gevoelens of grijze haren van de schok.

De Overlevenden is een fantastisch eerste deel in een serie die een zeer originele wereld aan ons introduceert vol met lugubere praktijken, duistere krachten en een constante dreiging. Hoewel ik het midden wat traag vond, heb ik toch enorm genoten van het boek en kijk ik uit naar deel twee, die al op mijn nachtkastje klaarligt!

Ik dank uitgeverij Karakter hartelijk voor het opsturen van dit recensie exemplaar.


Liefs,
Monica

Ik ontving dit boek in ruil voor een eerlijke mening. Mijn mening is op geen enkele manier beïnvloed.

donderdag 11 januari 2018

Recensie: In het Diepe - Estelle Maskame

Hey daar,

Een boek dat in december 2017 uitkwam en waar ik heel erg naar uitkeek, was in het Diepe van Estelle Maskame. In het Engels - Dare to Fall - had ik hem al gespot, maar ik wist dat hij in het Nederlands kwam en dat vind ik toch fijner lezen en toffer om te promoten. Ik las hem op de tweede dag van dit jaar uit, en nu deel ik met je wat ik ervan vond!


Koop bij bol.com

Waar gaat In het Diepe over?
Een jaar geleden viel MacKenzie als een blok voor de scheve glimlach van Jaden. Maar nu is alles anders. Een tragisch ongeluk heeft Jadens familie verwoest. En ondanks haar gevoelens kan Kenzie het niet aan om nog een familietragedie te doorstaan met Jaden. Dus loopt ze van hem weg. Maar als ze hem na een jaar toevallig weer tegenkomt, realiseert ze zich dat ze haar gevoelens voor hem niet langer kan negeren. Maar zal MacKenzie de sprong in het diepe durven te wagen?

Cover en flaptekst
De cover vind ik zo mooi! De kleurencombinatie vind ik geweldig en het straalt contemporary uit. De tekst op de cover (De dood. Zij is er bang voor. Hij is eraan gewend) vind ik na het lezen van het boek niet helemaal passend, maar het trekt wel de aandacht en slaat ook wel op de problematiek die speelt in het verhaal. De flaptekst klinkt echt heerlijk zoetsappig met een diep randje, dus ik was om.

Schrijfstijl en tempo
In het begin van het boek maak je kennis met een boel personages. Dat is even een uitdaging om allemaal te onthouden, maar gelukkig zijn dat de enige en belangrijkste personages in het hele boek. Ik vind het fijn dat Maskame er niet 100 bladzijden over doet om introducties te geven en terugblikken te voeren naar allerlei gebeurtenissen in het verleden van de personages. Het boek begint vlot, gelijk na 'het tragische familieongeluk'. Zonder dat je precies weet wat er gebeurd is, ontdek je dat beetje bij beetje en leer je ook de personages kennen die ermee te maken hebben. Ik vind MacKenzie een heel leuk personage en ik kon me goed met haar identificeren. Ik vond haar handelingen logisch en ik voelde met haar mee. Dat vond ik erg fijn aan het boek, want ik vloog er doorheen en het pakte me heel erg.

'Wat moet je zeggen tegen iemand die rouwt om de dood van haar ouders? Ik weet het niet. Niemand weet het.'

Problemen
Wat ik mooi vind aan het boek, is dat het een super snel lezend boek is, ondanks de problemen die er zich voordoen. Maskame krijgt het voor elkaar om niet het accent te leggen op alle problemen, waardoor er een depressieve toon ligt op het verhaal. Zij brengt het verhaal juist zo dat er hoop en nieuwe vriendschappen ontstaan en dat er zelfs grappige momenten voorkomen. Tuurlijk rouwen er personages, zijn anderen verdrietig en gebeuren er dingen die je raken, maar dit alles is niet zo zwaar beladen dat je het boek weglegt met een dipje voor een volgend boek. Het laat je juist achter met een fijn gevoel en dat vind ik echt een pluspunt.

Contemporary met mooie laag en open einde
In het Diepe leest als een trein en benadert serieuze problemen met een glimlach, waardoor je aan het boek gekluisterd zit en het in je hart sluit. Ik vond het echt een mooie afwisseling tussen contemporary elementen die slaan op vrienden in hun dagelijks leven met uitgaan, grapjes en onzekerheden, en de contemporary elementen die slaan op serieuze familieproblemen, rouw en drankmisbruik. Ik had het boek heel snel uit, maar toen kwam er een puntje dat voor mij het boek liet zakken in sterren: het heeft een vrij open einde. Misschien weet je dat ik geen fan ben van open eindes, dus ik was ook niet zo blij dat dit toffe verhaal werd afgesloten met... geen afsluiting. Tuurlijk kan je ergens raden wat er een beetje gaat gebeuren, maar ik had nog graag gehad dat dit was beschreven en meer afgerond was, juist omdat het zo lekker weg las.

Dit boek is gewoon heerlijk, geen twijfel over mogelijk. Pak het op en lees het uit, je bent me dankbaar. Ik dank uitgeverij Moon hartelijk voor het opsturen van dit recensie exemplaar.



Liefs,
Monica

Ik ontving dit boek in ruil voor een eerlijke mening. Mijn mening is op geen enkele manier beïnvloed.

dinsdag 9 januari 2018

Wrap up december en TBR januari!

Hii daar,

December was voor mij een matige leesmaand, zo aan het einde van het jaar. Ik had tentamens en natuurlijk de feestdagen die maakten dat ik niet echt aan lezen toe kwam. Al met al las ik toch 4 boeken, waar ik aardig trots op ben.



Klik op de titel als je de recensie wil lezen ;)

Gelezen



The White Rose
The Dreadful Tale of Prosper Redding
Zwarte Lieveling
De Eliminatie

TBR januari

In januari heb ik wat meer leestijd, dus ik denk ook dat ik een stuk meer boeken ga lezen. Ik ben nog bezig in In het Diepe van Estelle Maskame en The Land of Stories 2: The Enchantress Returns van Chris Colfer, die ik allebei in januari uit ga lezen.
Daarnaast ben ik net begonnen in de Overlevenden van Alexandra Bracken (hoezo ik begin in teveel boeken tegelijk?).
Verder staat op mijn lijstje voor januari nog De Notenkraker, de Slapende Prins en A Semi-definitive List of Worst Nightmares van Krystal Sutherland. Die laatste wil ik al maanden lezen en het wordt er nu gewoon tijd voor.

Ik heb een app met een wiel dat langs titels draait en voor mij beslist welk boek ik ga lezen, dus verder laat ik de app bepalen welke boeken er in januari nog meer gelezen gaan worden. (Mocht je het willen weten, de app heet: Whosnext).

Welke boeken las jij in december? Heb je nog aanraders?

Liefs,
Monica

zondag 7 januari 2018

Recensie: De Notenkraker - E.T.A. Hoffman en Sanna Annukka

Hoi lieve boekenwurm,

Voor kerst kreeg ik De Notenkraker, een prachtig geïllustreerd boek, uitgegeven door Blossom Books. Dit pareltje had ik al op het oog, maar ik heb hem uiteindelijk ook echt gekregen!


Koop bij bol.com

Waar gaat De Notenkraker over?
Op dat moment zag Marie iets wat niemand nog was opgevallen. Helemaal achter op de tafel stond een eigenaardig mannetje, heel onopvallend, alsof hij geduldig op zijn beurt wachtte.

Het is kerstavond. Fritz en Marie kunnen niet wachten om hun cadeautjes open te maken. Tussen alle geschenken vindt Marie een vreemd uitziende notenkraker. Nog vreemder: hij komt 's nachts tot leven. Voordat ze het weet is Marie het middelpunt van een gevecht tussen de Muizenkoning en het andere speelgoed en wordt ze meegenomen naar een wereld van suikerkastelen, chocoladekoningen en echte liefde.


Cover en flaptekst
De Notenkraker heeft een hele aparte vorm. Ik vind dit aan de ene kant wel mooi, want zo springt hij eruit, maar aan de andere kant vind ik hem een beetje uit proportie. Hij had van mij iets minder langwerpig mogen zijn, dan had hij tussen mijn planken gepast. Verder is de uitwerking wel super gaaf, met een linnen omslag, voelbare letters en geweldige illustraties op de schutbladen.

Magisch sprookje
Het verhaal was iets anders dan ik had gedacht. Er speelde zich veel meer in de echte wereld af dan in de wereld waar de Notenkraker en de muizen tot leven komen. Dat vond ik wel jammer, maar dat is niet de schuld van het boek natuurlijk. Het verhaal is wel heel bijzonder en ik vind het erg gaaf dat ik eindelijk heb gelezen wat het verhaal van de Notenkraker nu echt is.

Geweldige illustraties
De illustraties in het boek zijn echt geweldig. Ik vind ze super mooi en de stijl past helemaal bij het verhaal. Ze zijn wat geabstraheerd, maar nog steeds herken je alle figuren duidelijk erin en snap je wat er wordt afgebeeld. Er zitten best veel illustraties in en dat vind ik heel fijn, want het is een hele mooie toevoeging aan het verhaal.

Bijzonder taalgebruik
De schrijfstijl van het verhaal vind ik erg bijzonder. Je ziet dit soort schrijfstijl wel vaker in klassieke verhaaltjes, bijvoorbeeld in Alice in Wonderland. Ik vind dat een hele mooie manier van schrijven, met bepaalde woorden en zinnen die echt een soort magie dragen an sich.

De Notenkraker is niet zo dik, maar toch vol met mooie woorden en fantasierijke zinnen. De prachtige illustraties maken het boek compleet. Een must-have voor in je boekenkast!


Liefs,
Monica

vrijdag 5 januari 2018

Recensie: De Eliminatie - Daniëlle Bakhuis

Hey daar,

Als ik gelijk even met de deur in huis mag vallen, zal ik toegeven dat ik geen fanatieke thrillerlezer ben. Ik vind thrillers wel leuk, maar niet veel thrillers spreken mij aan en halen me werkelijk over tot lezen. Toen Joëlle van de Boekentijgers helemaal lyrisch was over De Eliminatie, ben ik de synopsis gaan lezen. Het sprak me meteen aan en dit leek me echt een boek voor mij. Dus met het boek eenmaal in huis, begon ik mijn avontuur.

Koop bij bol.com

Waar gaat De Eliminatie over?
Over de hele breedte van de muur zijn gifgroene letters opgelicht. Met elke tel zwelt het groen feller aan totdat het een zachte gloed de ruimte in werpt en nalaat op op onze gezichten. Ik lees de woorden op de muur één, tien, honderd keer, maar ze krijgen geen betekenis in mijn hoofd.

ELIMINEER DE HELFT OM DE ANDEREN TE LATEN LEVEN.

Ik kijk naar de andere personen en voel mijn huid in een harnas veranderen. Ik kan niet dood. Ik mag niet dood. Ik heb nauwelijks geleefd. Wanneer de zestienjarige Chleo van Doren wakker wordt in een vochtige garage weet ze meteen dat het mis is. Ze is opgesloten met negen anderen, waaronder een junk, een oude man in een rolstoel en een baby. Elimineer de helft om de anderen te laten leven, luidt de boodschap. Maar hoe overtuig je anderen ervan dat je de moeite waard bent, als je dat zelf eigenlijk niet vindt?


Cover en flaptekst
De cover vind ik wel gaaf, het is duister met zo'n lege kamer en de felle titel erop. Wat ik vooral gaaf vind zijn de felgroene schutbladen met geweren erop, die trekken mega de aandacht. Ook de ondertitel wie is het waard om te blijven leven? is een eye-catcher. De flaptekst vond ik erg gaaf klinken, want het lijken zulke verschillende personages te zijn, wat is hun verhaal? En wie komt er uiteindelijk uit als 'belangrijk genoeg' om te blijven leven?

En actie! Nou ja, nog niet
Het boek begon voor mij gelijk pakkend. Je leest hoe Chleo wakker wordt, haar leven leidt, naar school gaat en communiceert met haar moeder: het moment waarop je binding krijgt met Chleo. Ondanks dat ik het pakkend vond, had voor mij het tempo er nog iets meer in gemogen, want aangezien het bestempeld is met 'thriller' verwacht ik gekluisterd te zitten aan het boek en slapeloze nachten te hebben. Dat het opbouwend is en introducerend, snap ik en dat is niet erg, maar ik heb zo'n 100 pagina's gelezen voor ik ging slapen en dat ging nog zonder wakker te schrikken in de nacht.

En toen wel
Daarna kwam karma in het spel, want vanaf het moment dat ik eigenlijk dacht 'jeetje het mag wel wat grimmiger worden' kwam me er toch een boel actie en duisternis in. De Eliminatie gaat van start en iedereen gedraagt zich op zijn of haar eigen manier in het spel waarbij de helft dood moet. Een aantal mensen lijkt een beetje vanzelfsprekend: een zieke man en een oude man, maar er zijn nog 8 anderen. Hoe zou je daaruit kiezen? En kun je het eigenlijk wel maken om zo'n arme man tot de dood te veroordelen? Je bent zelf ook actief bezig met bepalen wie jij het waard vindt om te blijven leven. Dat is wat De Eliminatie met je doet: je wordt erin gezogen en bent in je hoofd mensen aan het vermoorden en redden. Bizar. Onder degenen die uiteindelijk sterven, zit er een die mijn hart brak. Echt Bakhuis, wat een rotstreek, haha.

Ontknoping
De uiteindelijke ontknoping van het boek vond ik gelukkig erg sterk. Je zou kunnen discussiëren over de geloofwaardigheid van hoe iedereen in de bus terecht is gekomen, maar het blijft een fictieboek dus ik vind dat dat juist wel een tof randje geeft aan het verhaal. De Eliminatie is gruwelijk realistisch en de ontknoping is het topje van de verrassingsijsberg. Ik zag het niet aankomen, maar vond het wel heel gaaf gedaan. Wie zat er achter de Eliminatie? Wie worden er geëlimineerd? Hoe zit de Eliminatie precies in elkaar? Je vragen worden gelukkig allemaal beantwoord. Het boek heeft een gesloten einde en dat vind ik echt heel erg fijn, want ik kan er niet tegen als ik zelf moet invullen wat er gebeurd is. Daar lees ik een boek voor. Bakhuis krijgt het zelfs voor elkaar om naast spanning nog andere dingen te laten opbloeien, want zo'n tijd samen in een bus creëert toch een band, ondanks de situatie. Het is een psychisch spel waar je nooit klaar voor gaat zijn. Echt. Heel. Tof.

Ik dank uitgeverij Best of YA hartelijk voor het opsturen van dit recensie exemplaar en lof voor Daniëlle Bakhuis voor De Eliminatie.



Liefs,
Monica

woensdag 3 januari 2018

Recensie: Zwarte Lieveling - Susanne Koster

Hoi hoi,

Eind 2017 las ik Zwarte Lieveling van Susanne Koster. Al eerder las ik Lege Kamers van haar en ik vond dit een mooi boek. De onderwerpen van haar boeken zijn best zwaar, maar ik vind dit - met mijn opleiding - erg interessant. Zwarte Lieveling gaat over mishandeling en ik was meteen benieuwd!

Koop bij bol.com

Waar gaat Zwarte Lieveling over?
Saskia is eindelijk buiten het bereik van haar stiefvader. Buiten het bereik van zijn vuisten. In het kindertehuis probeert ze een nieuw leven op te bouwen, maar het verleden dringt zich nog vaak aan haar op. Blauw wordt dan grijs, grijs wordt donkergrijs, tot er alleen nog zwart over is. Maar Saskia wil zich niet laten onderdompelen in het duister. Ergens diep vanbinnen zit een prachtige bloem, die vecht om tussen het onkruid omhoog te komen.

Cover en flaptekst
De cover vind ik erg mooi. De afwisseling in kleuren in de bloemen, met het zwarte shirt en donkere haar van het meisje vind ik erg mooi. Ik moet wel zeggen dat het meisje vrij mooi is voor iemand die mishandeld is en met angst leeft, dit had voor mij wat meer expressie mogen hebben. Al met al vind ik het een mooie hardcover. De flaptekst klinkt weer grimmig en zwaarbeladen. Ik ben erg benieuwd wat het brengt.

Naamkeuzes
Even kort wil ik beginnen met de naamkeuzes in het boek. Het boek begint met namen als Nannie, Bonno, Hannie en Sassie. Ik ben altijd wel benieuwd hoe schrijvers op bepaalde namen komen, want als lezer vind ik dit soort namen namelijk niet echt fijn lezen. Uiteraard maken namen niet het verhaal, maar zo'n start vind ik toch een beetje een misser.

Onderwerp
Het onderwerp van Zwarte Lieveling komt vooral neer op mishandeling. Saskia is altijd mishandeld thuis, en nu ze in een kindertehuis zit hoopt ze dat alles anders wordt. Ondanks de afstand tussen haar en haar stiefvader heeft ze nog dagelijks last van alles wat hij haar en haar gezin heeft aangedaan. Het is heel intrigerend om te zien wat het met zo'n meisje doet en hoe ze worstelt met haar leven op de rails krijgen, al wordt ze op dat moment niet (meer) mishandeld. Ook herken ik vanuit mijn opleiding een boel signalen en situaties die zich in de huidige maatschappij ook voordoen. De stiefvader die een soort dubbelrol speelt en toch in haar leven terug lijkt te keren met leugens en mooie praatjes en natuurlijk Saskia die voor haar leven getekend is.

Uitwerking en conclusie
Uiteindelijk moet ik wel zeggen, dat ik los van het sterke onderwerp en enkele heftige momenten, ik het boek erg vond tegenvallen. Ik vond de uitwerking soms vrij zwak en verwarrend en er waren veel momenten waarop de schrijfstijl me heel erg tegenstond. Ik vond dit wel jammer, want ik kon me uit Lege Kamers niet meer herinneren dat ik me zo had geërgerd. Meerdere malen heb ik het boek weggelegd, omdat ik er gewoon geen zin meer in had. Het begin vond ik erg traag en oninteressant, maar de ontwikkeling van Saskia gedurende het verhaal vond ik ook matig. Ik hoopte dat het verhaal rondom Saskia het nog kon compenseren, maar haar verblijf in het kindertehuis en haar nieuwe vriendinnetje op school lieten me vrij koud. Ik kon gewoon geen binding vinden met Saskia en geen interesse opwekken voor de rest van haar verhaal. Sommige passages waren vrij wazig en terugblikken kwamen erg frequent terug, waarvan ik snap dat het bij Saskia ook gewoon frequent nog speelt - die gedachtes - maar ik vond dat de terugblikken het verhaal vertraagden.

Helaas kon dit boek niet aan mijn verwachtingen voldoen en vond ik de uitwerking matig, ondanks het intrigerende onderwerp. Ik twijfelde tussen 1 en 2 sterren, maar de enkele momenten die me raakten maken dat ik het toch 2 sterren geef. Dit is uiteraard mijn mening, als het boek je leuk lijkt moet je het zeker proberen ;)

Ik dank uitgeverij Clavis hartelijk voor het recensie exemplaar!



Liefs,
Monica