vrijdag 8 december 2017

Recensie: Serafina en de Kronkelstaf (Serafina #2) - Robert Beatty

Hi,

Enige tijd terug publiceerde ik mijn recensie van Serafina en de Zwarte Mantel, die ik met 4 sterren beoordeelde. De magische wereld die Beatty schetste vond ik erg tof en ik was super benieuwd naar deel 2. Die las ik recentelijk uit en vandaag vertel ik je of dit deel net zo beviel!


Koop bij bol.com

Waar gaat Serafina en de Kronkelstaf over?
Serafina is half kat, half meisje. Maar steeds vaker voelt ze zich gevangen tussen twee werelden. Waar is ze echt thuis, in het landhuis of in het woud?
Op een nacht ziet Serafina een angstaanjagend rijtuig, getrokken door vier hengsten. Serafina schrikt: het bankje van de koetsier is leeg!
Een akelige man met zilverachtige ogen stapt uit. Hij wordt gevolgd door vijf bloeddorstige wolfshonden. Wat is hij van plan?
Een vreemde kracht neemt bezit van het landgoed en het woud. 
Kan Serafina het kwaad verslaan?

Cover en flaptekst
Ja, die covers. Prachtig gewoon. Echt een heel mooie kleurcombinatie en ik vind ook de magische sfeer die om het hele boek heen danst echt geweldig. Het is een jeugdboek en dat vind ik ook wel mooi, subtiel aangeduid, maar het is niet gelijk heel kinderachtig gemaakt. Erg tof.

Weg van huize Biltmore
Serafina heeft ontdekt dat ze half kat is en half mens. Ze voelt zich meer dan ooit vervreemd van de mensen op het landhuis en is steeds meer in het bos te vinden. Ik vind het heel lief om te lezen hoe Serafina eigenlijk haar plekje een beetje vindt tussen de groene bomen, modderpoelen en wilde dieren. Ze is heel dapper en in dit deel komt dat met een schepje erbovenop terug. Tegelijkertijd merkt ze ook dat ze niet volledig in het bos thuishoort, en het is best sneu om te lezen hoe Serafina haar draai probeert te vinden. Deze twijfel maakt wel dat ze groeit als persoon en dat vind ik een belangrijk aspect in dit boek. Eén ding weet ze in ieder geval zeker: het kwaad zal ze ten alle tijden bestrijden. Als ze een keer 's nachts in het bos is komt er een rijtuig langs, zonder dat iemand het bestuurt. De paarden die het rijtuig voorttrekken vindt ze even later in het landhuis terug, hoe kan dat? Wie in het landhuis speelt er een dubbelrol? Of heeft iemand het op het landhuis gemunt?

'Ze is een wezen van de nacht.'

Avontuur
Als je de Serafina boeken oppakt, weet je in ieder geval één ding: je krijgt een hoop avontuur. Heel tof vond ik dat in dit deel weer een totaal ander mysterie moet worden opgelost, maar toch blijft het in de spookachtige sferen van het eerste deel. Ik vind Beatty heel toegankelijk schrijven, waardoor zeker de jeugd het zal begrijpen en waarderen, maar ook oudere lezers. Het leest super vlot weg en is op momenten echt spannend. Over het eerste deel zei ik al dat het soms best gruwelijk was voor jongere lezers, en dat is dit deel nog meer. Ik weet niet of dat zo'n pluspunt is, want er zitten echt moorden, bloed, dood en zo nog meer in. Het geeft het boek wel weer een bron om gevoelens uit over te brengen.

Opbouwend tempo
Het boek begin een aantal weken na het einde van deel één en een soort rust zit in het boek. Dat vind ik aan de ene kant fijn, want het is leuk om te lezen hoe het 'normale' leven voortzet, maar het maakt ook wat traag. Eigenlijk bouwt het boek alleen maar op in tempo, want van begin tot einde had ik het steeds moeilijker om het boek weg te leggen. De tovenaar die het gevaar vormt in dit boek, vond ik echt een toffe slechterik en uiteindelijk heb ik dan ook het boek in één zit uitgelezen, want ik moest gewoon weten wie hij was en hoe hij verslagen zou worden.

Een avontuurlijke serie met een uitzonderlijk dapper hoofdpersonage.


Liefs,
Monica

Ik ontving dit exemplaar in ruil voor een eerlijke mening. Dit heeft mijn mening op geen enkele manier beïnvloed.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten