donderdag 14 september 2017

Recensie: De Vergiftigde Gave - Melinda Salisbury

Hey,

Vandaag vertel ik je wat ik vond van de Vergiftigde Gave, je weet wel, dat boek met de toffe cover. Als je het boek nog niet kent, dan straks wel ;-)


Koop bij bol.com

Waar gaat de Vergiftigde Gave over?
Twylla is uitverkoren. Ze is niet van koninklijken bloede, maar de goden hebben haar gezegend met een bijzondere gave. Hierdoor zal ze later de prins huwen en met hem heersen over het koninkrijk Lormere. Maar voorlopig beschouwt Twylla haar gave vooral als een vloek: door dageraadschade te drinken wordt haar huid giftig. Zo kan ze landgenoten die van verraad beschuldigd worden met een simpele aanraking om het leven brengen. Twylla beseft dat ze geen vrije keus heeft en het werktuig is van de goden en de koningin. Bovendien raakt ze zonder het te beseffen verstrikt in een web van intriges.

Cover en flaptekst
Zoals ik net al een beetje verklapte, vind ik deze cover heel tof. Ik zag hem in de winkel liggen enige tijd geleden en pakte hem gelijk op. Ik had toen alleen geen geld, dus ik kon hem niet meenemen en later bleek dat ik hem van de uitgeverij mocht recenseren, maar hij viel me dus al meteen op! Het is een mooie eye catcher en ik vond ook het verhaal heel interessant klinken. Ik hoopte wel dat het niet teveel ging lijken op de Touching Juliette serie, waar hoofdpersonage Juliette ook een gave/vloek heeft dat ze met één aanraking iemand kan doden.

Nee, geen Juliette
Meteen viel me op dat het boek niet op de Touching Juliette serie zou gaan lijken. Het sloeg gelijk een origineel pad in en ik was daar erg blij om. Het was meteen een pluspunt en ik zat al snel klaar voor alles wat ging komen. Het toffe aan dit boek is dat het niet alleen een origineel verhaal vertelt, maar ook nieuwe termen, verhalen en een nieuwe wereld introduceert. Het is echt een kennismaking met een heel nieuw iets en dat vind ik altijd heel leuk.

Leugens, misleiding en plottwists
Ik ben zeg maar die sukkel die een overduidelijk naderende plottwist niet ziet aankomen. Niet dat er in dit boek hele voorspelbare momenten zaten, maar op zich zou je het allemaal wel kunnen zien aankomen als je het soort boek een beetje kan inschatten en ergens een sense hebt voor het ontdekken van plottwists. Ik zat dus op een bepaald moment echt helemaal verbijsterd te lezen, want na de helft komt de ene leugen na de andere uit, blijkt zowat iedereen gewoon verschrikkelijk fake en is het van bam, dit is niet wat je denkt, bam dit ook niet. Naaah, ik kan niet meer. Ik heb mezelf gewoon uitgelachen. Ik zie nooit iets aankomen, maar aan de andere kant: dat maakt wel het lezen zelf verrassender! Ik kan wel begrijpen dat sommige mensen het voorspelbaar noemen, maar ik vond hem dus lekker verrassend.

Inkak
Een bepaald moment voelde ik een soort inkak-gevoel. Het boek was best spannend en vlot geweest, maar ineens moet Twylla vet lang binnen blijven en dat gedeelte was voor mij best saai om te lezen. Er gebeurde bijna niks en dat was jammer, het haalde de vaart er een beetje uit. Daarnaast waren er nog sommige terugblikken die even wat te lang duurden naar mijn mening, of die me gewoon niet zo boeiden. De love triangle is wel leuk, maar ik ben er nog niet over uit of ik hem echt waardeer. Oh, en 'Lief' als naam voor een mannelijke lijfwacht, please no. Ik heb me er zo aan geërgerd :')

Al met al vond ik het toch een super leuk boek. De Vergiftigde Gave is een tof boek vol momenten waarop je je afvraagt wat er nog echt is en wat niet. Meerdere plottwists wisselen elkaar af en laten je in combinatie met de aanhoudende spanning door de pagina's razen! Ik geef het boek 4/5 sterren en ben erg benieuwd naar het vervolg: De Slapende Prins dat dit najaar uitkomt!

Ik dank uitgeverij Clavis hartelijk voor dit recensie exemplaar!

Ben jij benieuwd naar De Vergiftigde Gave?


Liefs,
Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie posten