maandag 16 september 2019

Recensie: Het Schaduwjaar - Kim Liggett

Het Schaduwjaar | Kim Liggett
Best of YA | Paperback |  399 pagina's

Waar gaat Het Schaduwjaar over?
Niemand praat over het genadejaar. Het is verboden.

Meisjes krijgen hun hele leven te horen dat ze de kracht hebben om mannen te verleiden en andere vrouwen gek te maken van jaloezie. Men gelooft dat de huid van jonge vrouwen een krachtig extract afstoot. Daarom worden ze voordat ze zestien jaar worden verbannen naar de wildernis, zodat ze gezuiverd en klaar voor het huwelijk kunnen terugkeren. Maar niet iedereen zal het overleven.

Tierney James droomt van een beter leven: een samenleving die geen vrienden en vrouwen tegen elkaar opzet. Maar als haar eigen genadejaar dichterbij komt, realiseert ze zich al snel dat de extreme leefomstandigheden daar niet haar grootste probleem zullen zijn. Het zijn ook niet de stropers die zich in het bos schuilhouden; mannen die wachten op hun kans om een van de meisjes te vermoorden en zo hun fortuin te maken op de zwarte markt. De grootste bedreiging voor de genadejaarmeisjes zijn ze zelf.


Cover en flaptekst
De cover vind ik nog een beetje nietszeggend. Ik hou onwijs van roze, dus dat is wel tof, maar verder vind ik het nog niet een hele interessante cover. Het boek zou dé sensatie van 2019 moeten zijn, maar dan mag de cover van mij wel iets aantrekkelijker nog. De flaptekst vind ik wel heel spannend en intrigerend klinken. Wel vind ik het jammer dat de flaptekst wel al best veel weggeeft van het verhaal.


Het verhaal
Het concept van Het Schaduwjaar vind ik erg tof, maar de uitwerking begint naar mijn mening nog wat mak. Er is heel veel uitleg nodig, en dat is ook écht nodig, maar na 100 pagina's mag het voor mij toch wel beginnen. Het is zeker niet slecht of sloom, het voelde alleen voor mij net even wat te tam voor de hype die er rondom dit boek verwacht werd. Als het eenmaal van start gaat met actie, is het volop aanwezig en dat vind ik dan echt een heerlijke comeback. Er zitten zoveel dreigingen in dit boek en iedere dreiging heeft weer een andere rol in het geheel. Ik vind het zo goed uitgedacht hoe alles in elkaar overloopt, alles met elkaar te maken heeft en hoeveel "geheimen" er eigenlijk achter dit schaduwjaar zijn.

De wow-factor
Wellicht komt het doordat het boek enorm gehyped is, maar ik had best hoge verwachtingen. De WOW-factor die ik hoopte te krijgen, heeft mij niet geraakt, maar ik vond het zeker een boek met een groot potentieel. Het is dan ook niet raar dat filmrechten al verkocht zijn. Er waren wel hier en daar plotwijs dingen die ik minder sterk vond, maar over het algemeen speelt het boek goed in op je emoties en nieuwsgierigheid. Het hoofdpersonage Tierney vind ik echt bewonderenswaardig. Zij is tenminste een echte Katniss in de wildernis met de hoop op een andere manier van leven, zonder dat ze ineens vet naïef doet of zich teveel laat leiden door emoties. Het hele verhaal lang houdt ze zich vast aan haar overtuigingen en haar doel en dat vind ik echt heel mooi en sterk. Pluimpje voor haar!

Het Schaduwjaar toont dat er soms geen groter gevaar is dan onszelf. Het plot zit goed in elkaar, heeft onverwachte stukken en wisselt af tussen rauwe, lugubere stukken en stukken van hoop.
Als ik eerlijk ben was ik er niet door weggeblazen, maar het heeft me zeker geboeid. Ik ben ervan onder de indruk!


4/5 sterren

Liefs,
Monica

donderdag 12 september 2019

Recensie: The Extinction Trials #3: Rebel - S.M. Wilson

Hoi!

Ik ben super fan van The Extinction Trials en hoop echt vurig dat deze serie ooit naar het Nederlands vertaald gaat worden. Vandaag is het de beurt aan deel 3 in de serie: Rebel.

41416493
The Extinction Trials #3: Rebel | S. M. Wilson
Usborne Publishing | Paperback | 384 pagina's

Waar gaat Rebel over?
Betrayal. Sacrifice. Survival. Welcome to The Extinction Trials

Storm and Lincoln's city is burning. The people are starving. The only place left to run is Piloria, the continent of monsters. It's up to Storm and Lincoln to keep their people alive as they colonize this lethal paradise. But will the biggest threat to their survival be the monsters in the jungle...or the ones inside the encampment with them?

The Hunger Games meets Jurassic Park in this wildly popular series filled with action, survival and betrayal.

Cover en flaptekst
De covers van deze serie vind ik echt tof. Elk deel laat de palmbladeren zien, maar in een andere kleur. Tevens is er bij elk deel iemand op de cover te zien: Stormchaser, een dinosaurus en nu Lincoln. De flaptekst vind ik ook heel gaaf klinken en ik heb direct het boek opengeslagen, want aaaah.

Twee werelden komen samen
Wat ik heel sterk vind, is dat deel 3 niet weer dezelfde format aanhoudt als delen 1 en 2, waarbij Storm, Lincoln en anderen naar Piloria worden gestuurd om dinosauruseieren te stelen (deel 1) of om de dinosaurussen te vergiftigen met een gif (deel 2). Iedereen komt wel weer samen op Piloria in deel 3, maar niet voor weer een nieuwe wedstrijd. Dat maakt dit deel erg origineel en ook spannend: wat gaat er gebeuren nu iedereen op Piloria is, maar de dinosaurussen ook nog steeds?

Spanning en nieuwe avonturen
In deel 3 zijn de dinosaurussen er nog steeds, dus je kan weer een hoop actie en spanning verwachten. Het leuke vind ik echter dat het zo is dat Storm en Reban helemaal gesetteld zijn op Piloria, maar dat er nog steeds verrassingen op hen wachten in de dinosauruswereld. Dit maakt het ook heel spannend als er bevolking van Earthasia aankomt op Piloria en Storm, Lincoln en Reban ineens als de "experts" worden gezien, terwijl zij ook nog niet volledig begrijpen wat er om hen heen gebeurt.

Nog niet klaar!
Het enige nadeel aan dit deel vond ik dat het een beetje langzaam ging, en dan ineens super snel. Het had voor mij wat gebalanceerder gemogen, maar het was zeker weer een tof deel. Tot mijn verrassing was het geen afsluiting van de serie, ten minste, het lijkt alsof er nog een deel moet komen. Er is nog te weinig beantwoord, dus ik neem aan dat er nog een deel gaat volgen!

Van de drie delen vond ik Rebel het minste deel, maar wat is "minste" als alle delen gewoon heel tof zijn? Zeker een aanrader, deze serie!

4.5/5 sterren
Liefs,
Monica

dinsdag 10 september 2019

Wrap up augustus + TBR september!

Hoi hoi,

Een maand is voorbij en dat betekent: een overzicht van mijn gelezen boeken! September geeft ons de start van de herfst, dus ik heb veel zin in wat deze maand gaat brengen. Ik begin met de gelezen boeken in augustus, het zijn er 9!

Wrap up augustus
Klik op de titel om de recensie te lezen.


Harry Potter and the Half Blood Prince (re-read, geen recensie)

TBR september
De volgende boeken wil ik graag lezen in september:


In september ben ik in ieder geval van plan om het nieuwste boek van Sanne Hillemans: De Actrice in mij te lezen. Tevens heb ik DOR binnengekregen als recensie exemplaar dus die staat ook zeker op het lijstje. Om de Harry Potter serie af te ronden ga ik deel 7 erbij pakken en ik ben momenteel bezig in The Extinction Trials Rebel, dus die kan je ook zeker als recensie verwachten in september!
Verder laat ik het afhangen van recensie exemplaren die binnenkomen en van mijn mood.

Welk boek ga jij in september lezen?

Liefs,
Monica

zondag 8 september 2019

My Perfect Book Life #49: High Tea, auteursinsta en activity tracker!

Hii!

Weer een nieuw kijkje achter de schermen!


Tijdens een dagje in het park kwam er een random kat op mijn boek liggen. Met een stokje probeerde ik met hem te spelen, maar hij viel in slaap midden op de bladzijde.


Ik ging lekker smoothies drinken! Met dat warme weer was dat echt een genot.


Bij een vriendin ging ik avondeten, maar omdat het zo warm was gingen we eten in haar zwembad! Super lekker.


Nog meer eten, want ik ben met wat vriendinnen wezen High Tea'en. Het was gewoon teveel om op te eten, maar allemaal zó, zó lekker.


Ik heb een auteursinstagram aangemaakt! Ik zou het super leuk vinden als je me wilt volgen: @monicahaakauteur. Op deze Instagrampagina deel ik alles rondom mijn gepubliceerde boek: Fatale Beloftes en mijn schrijfproces voor het nog anonieme fantasyboek dat ik in 2020 wil publiceren!


Ik kocht een activitytracker. Ik ben bezig met een sportschema, want ik wil mijn energie weer opbouwen na 4 maanden thuiszitten met mijn burn-out en paniekstoornis. Er is niets over van mijn toch al niet zo geweldige conditie, dus met dit horloge ga ik proberen de motivatie te verhogen.

Watch it!
Ik heb weer een aantal dingen gekeken! Ik heb seizoenen 1 en 2 van No Good Nick gekeken. Ik ben begonnen aan seizoen 3 van Glee, hoewel ik nu niet zo geïnteresseerd meer ben. Ik heb seizoen 1 gekeken van The Big Bang Theory en heb ook seizoen 1 gekeken van Guidance. Ik ben bijna klaar met seizoen 3 van Stranger Things.
Qua films heb ik Alita: Battle Angel gezien, Set it up, We are your friends en keek ik voor de 587947e keer naar Angus, Thongs and Perfect Snogging, gewoon omdat het kan.

Ga jij iets leuks doen de komende week?

Liefs,
Monica

vrijdag 6 september 2019

Recensie: De Duivelsdief (De Laatste Magiër #2) - Lisa Maxwell

Hello hello,

Vandaag de recensie van het vervolg op De Laatste Magiër!

Afbeeldingsresultaat voor de duivelsdief
De Duivelsdief | De Laatste Magier #2 | Lisa Maxwell
Boekerij | Paperback | 656 pagina's

Waar gaat De Duivelsdief over?
New York, 1902. Magie is bijna uitgestorven. De Mageus – de laatsten die nog magische krachten bezitten – leven in de schaduwen en verbergen wat ze zijn. Want het oude New York is een gevaarlijke plek waar meedogenloze geheime genootschappen de dienst uitmaken. Esta behoort tot de Mageus en is een geoefende dief met een aangeboren talent om de tijd te manipuleren. Ze moet al haar krachten aanwenden om de Mageus voor de ondergang te behoeden.

Esta’s ouders zijn vermoord. Haar leven is gestolen. En alles wat ze wist over magie bleek een leugen. Ze dacht dat het Boek der Mysteriën de sleutel zou zijn om de Mageus te redden uit de greep van de Orde, maar het gevaar op de bladzijden bleek groter dan ze ooit kon vermoeden. Om de verschrikkelijke kracht van het boek te beteugelen, moeten Esta en Harte vier elementaire stenen vinden die verspreid zijn over het continent. Maar oude en nieuwe vijanden liggen op de loer en zijn uit op wraak. Het verleden en de toekomst raken steeds meer met elkaar verbonden en de tijd om de geschiedenis te herschrijven raakt op – zelfs voor een dief die kan tijdreizen.


Cover en flaptekst
De cover vind ik weer waanzinnig mooi! Ook de cover van deel één: De Laatste Magiër vond ik gaaf, maar dit deel vind ik eigenlijk nog wel mooier. De flaptekst klinkt ook heel spannend. Wat is het een dik boek, trouwens!

Welkom terug!
Wat ik heerlijk vond aan De Duivelsdief, is dat het echt een soort 'welkom terug'-gevoel geeft. De wereld zoals ik die ken uit De Laatste Magiër is nog hetzelfde in De Duivelsdief en gaat ook goed door op het einde van deel één. Ik zat daardoor vrij snel in het boek, hoewel de hoofdstukken in het begin erg weinig te maken leken te hebben met het verhaal. Later vielen deze elementen op hun plek en daardoor kan ik de opzet van het boek wel heel erg waarderen. Ik werd weer herenigd met Esta en Harte en dat was al een cadeau op zich. Wat een toffe personages vind ik dat en ook in dit deel leefde, voelde en reisde ik met hen mee. Een nieuw avontuur, maar ook qua karakterontwikkeling gebeurt er het één en ander met Esta en Harte. Dit kan ik enorm toejuichen, want het paste erg mooi in het verhaal. Het verhaal was origineel en vermakelijk. Een avontuur met de gewende plottwists en een goed uitgedachte plotlijn.

'Het leven zelf was een veel interessanter spel. De spelers waren gevarieerder en de regels veranderden steeds.'

TE DIK
Dan kom ik met mijn grootste minpunt: de dikte van het boek. Nee, een pil van 600+ pagina's is niet standaard een probleem voor mij, in tegendeel zelfs. Hoe meer pagina's, hoe meer avontuur! Maar, bij De Duivelsdief had ik echt meerdere malen de neiging om even 40 pagina's te skippen, gewoon puur omdat er soms zó extreem lang werd geschreven over bepaalde situaties of dingen die maar herhaald bleven worden. Het had zeker 300 pagina's dunner kunnen zijn en daarmee een hoop pakkender. Het was zeker een leuk verhaal, maar het "whuuuuut"-gevoel dat ik in deel één telkens bij plottwists had, bleef hier uit. Al snel ontdekte ik dat dat voornamelijk kwam doordat er dus veel te lang geneuzeld werd over dingen, waardoor ik bij de actiescènes of plottwists al niet echt meer erbij was. Ik heb het boek meerdere malen weggelegd, wat ik echt heel jammer vond, want ik was super hooked bij deel 1!

De Duivelsdief is een prima vervolg op De Laatste Magiër, als het de helft van zijn pagina's thuis had gelaten. Het heeft een origineel avontuur, intrigerende personages en een goed uitgedacht magiesysteem, maar voor de bondigheid en vlotheid van het boek had het dus wat minder gekund.

Ik dank uitgeverij Boekerij hartelijk voor het recensie exemplaar.

3/5 sterren

Liefs,
Monica

woensdag 4 september 2019

Recensie: Veel Liefs - Beth O'Leary

Hoiii,

Al een tijdje keek ik uit naar The Flatshare, maar toen ik zag dat het boek in het Nederlands zou komen, was ik super enthousiast! Ik wilde dit boek zó graag lezen, en vandaag deel ik je mijn ervaringen.

Afbeeldingsresultaat voor veel liefs beth o'leary
Veel Liefs | Beth O'Leary
De Fontein | Paperback | 400 pagina's

Waar gaat Veel Liefs over?
Tiffy is 27, onverwacht vrijgezel, niet heel rijk en heeft snel een flat nodig. Leon is 27, draait nachtdiensten als verpleger en heeft geld nodig voor een advocaat voor zijn broer, die onschuldig vastzit. De oplossing: ze delen Leons flat. (Of eigenlijk – Leons bed.) Leon slaapt er overdag, als Tiffy op haar werk is, en de rest van de tijd woont Tiffy er. Ze houden zich aan de huisregels, komen elkaar nooit tegen, en deze situatie bevalt hen prima.
Terwijl Tiffy’s ex enge, stalkerachtige trekjes lijkt te vertonen en het hoger beroep van Leons broer niet wil vlotten, begint wat een zakelijke (en vooral tijdelijke!) overeenkomst had moeten zijn langzaam als thuis te voelen. Maar hoeveel kun je écht over iemand weten als je elkaar nog nooit ontmoet hebt…?


Cover en flaptekst
De cover van dit boek vind ik super schattig. Ik vind deze cover ook mooier dan de covers van de Amerikaanse en Engelse editie. Het oogt super schattig en hint al een beetje waar het over gaat. De flaptekst vind ik echt super interessant klinken. Ik ben dol op dit soort "meisje trekt in bij jongen" boeken, waarbij het in eerste instantie een random actie is, maar er iets gaat groeien... Ik ben benieuwd!

Schattige momenten en serieuze thema's
Wat ik echt een plus vond aan dit boek was dat het veel serieuze thema's tackelt. Hiermee is het geen hopeloos romantisch boek, maar zit er echt diepgang in en komt er een vloedgolf van emoties over je heen. Er zitten ook zeker schattige momenten in het boek. De briefjes om met elkaar te communiceren, de persoonlijkheden van Leon en Tiffy, hun beperkte tijd samen.

Verder...
Helaas moet ik toegeven dat voor mij daar de pluspunten ophouden...
De hoofdstukken vanuit Leon vond ik ontzettend chaotisch lezen en super irritant om te volgen. Het gaf wel een beeld van zijn "bagage", maar ik vond het echt een hele vervelende wijze en kon ook totaal niet in het boek komen. Zijn perspectief bleef het gehele boek een issue voor mij. Daarnaast vond ik dat het "schattige liefdesverhaal" waarvan ik hoopte dat het zich zou ontpoppen, meer lijken op een soort liefdadigheid. Het boek voelde voor mij echt als één grote mantelzorg. Overal waren problemen, iedereen had het zwaar en ontzettend veel compromissen werden gemaakt om iedereen maar te blijven helpen. Er is niks mis met problemen en er is niks mis met hulpvaardige vrienden/familieleden, maar... Ik weet het niet. Het voelde voor mij echt super overdreven.

Personages
Rachel vond ik een leuk personage. Zij verdiende met haar rol in het boek een ster in mijn waardering. Verder vond ik de personages weinig bijzonder. Ik kon met Tiffy niet echt een band opbouwen en wat er tussen Leon en mij speelde is echt een raadsel. De collega's van Tiffy zijn stereotype, maar ook erg geforceerd losjes met elkaar.

Het bleek geen boek voor mij te zijn...

Ik dank uitgeverij de Fontein hartelijk voor het opsturen van het recensie exemplaar.

2/5 sterren

Liefs,
Monica

maandag 2 september 2019

Recensie: De Griezelige Kregs van het Wirwarwoud - Samuel J. Halpin

Hoi hoi,

Onlangs mocht ik De Griezelige Kregs lezen. Ik vertel je in deze recensie wat ik ervan vond!

Afbeeldingsresultaat voor de griezelige kregs
De Griezelige Kregs van het Wirwarwoud | Samuel J Halpin
Billy Bones | Paperback | 352 pagina's

Waar gaat De Griezelige Kregs van het Wirwarwoud over?
Dit is het verhaal van een slaperig stadje waar kinderen plotseling grijs worden en verdwijnen, zonder een spoor achter te laten...

Bloem moet een tijd bij haar oma wonen omdat haar vader op zakenreis is. Haar oma woont in een vreemd dorp waar al decennialang kinderen verdwijnen. Het dorp, dat bekend staat om de bijzondere stoffen die worden geweven, is koud en de mensen zijn mysterieus. En wat betekenen die vreemde regels van oma nou?

Wanneer Bloem bevriend raakt met Erasmus zijn ze vastbesloten om te achterhalen wat er aan de hand is. Ze ontdekken dat de antwoorden misschien in het donkere en kronkelige Wirwarwoud liggen. Zullen ze de moed vinden om naar binnen te sluipen en het mysterie op te lossen?


Cover en flaptekst
De cover vind ik erg mooi. Het duidt gelijk op een jeugdboek en op een spannend mysterie. De flaptekst vind ik heerlijk mysterieus klinken en ik ben gelijk benieuwd naar het avontuur dat het boek gaat geven.

Wat. Een. Namen.
Oké, ik begin even met de overload aan namen die je in het boek krijgt. Het viel me gelijk op dat toen het verhaal begon, je een hoop personages ontmoet of van wie de namen worden genoemd. Namen, plaatsen, het duizelde me best wel. Het is niet een kwestie van doorlezen, want het hele boek lang blijven er namen bijkomen en de helft is niet eens zo belangrijk voor het verloop van het verhaal. Ik kan me voorstellen dat dit voor de jeugd lastig is, maar misschien ligt het aan mij.

Hagrid!
Tevens heb ik Hagrid gespot in het boek. Natuurlijk heeft de beste man een andere naam in dit boek, maar er zit een man in die qua omschrijving en tekening preciés op Hagrid lijkt en ook nog eens zo praat ("der motten d'r twee zijn"). Ergens vind ik dit leuk, want Hagrid is top, maar aan de andere kant vind ik het een beetje jammer. Een verhaal als dit wat echt originaliteit uitstraalt heeft Hagrid helemaal niet nodig. Het verhaal zelf is namelijk origineel bedacht. Ik heb dit nog niet eerder echt gezien in jeugdboeken, pluspunt!

Hak op de tak
Helaas was de originaliteit niet genoeg om dit boek leuk te maken. Ik vond dat het allemaal erg hak op de tak afspeelde. Bloem wordt direct op het spoor gezet en eigenlijk alle ontdekkingen die worden gedaan worden haar/hen in de schoot geworpen. Ze vindt haar parner in Erasmus, een jongen met een gebruiksaanwijzing die een mooi aandeel heeft in het thema "diverse karakters", maar het is naar mijn mening wel erg doorgetrokken. Erasms vond ik té mysterieus en daardoor erg vaak overkomen, het pakte me niet zo. Ook was hij me te chaotisch.

Helaas
Hoewel het boek echt 4+ sterren krijgt op Goodreads en het me veelbelovend klonk, heeft dit boek mij niet kunnen overtuigen, al vond ik ergens Erasmus toch een mooie toevoeging aan het verhaal. Ik kon geen binding vinden met de personages en hoewel het concept echt originaliteit heeft, waren de gebeurtenissen mij de hak op de tak en zelfs wat te makkelijk uitgewerkt (ondanks het ingewikkelde verloop van het verhaal).

Ik dank uitgeverij Billy Bones voor het leesbestand!


2/5 sterren

Liefs,
Monica