zondag 25 juni 2017

Recensie: Het Alfabet van Candice Phee - Barry Jonsberg

Hey iedereen,

Vandaag de recensie van een boek waar ik wel heel benieuwd naar was, omdat het precies klonk als iets dat aansluit bij mijn opleiding Pedagogische Wetenschappen. Een autistisch meisje en het onbegrip naar haar toe, interessant!


Koop bij bol.com

Waar gaat het Alfabet van Candice Phee over?
Candice Phee wil het leven voor iedereen mooier maken. Jammer genoeg is ze nogal onhandig - en heeft ze dat zelf niet door.
Van school heeft Candice de opdracht gekregen om zichzelf te beschrijven aan de hand van een alfabet. Ze levert alleen geen a4'tje in, maar een volledig boek...
Zo komen we alles te weten over de familieruzie met rijke oom Brian, hoe haar vriend Douglas Benson uit een Andere Dimensie is gekomen (en daar weer naar terug wil), wat er jaren geleden met Candices zusje gebeurde en waarom Aardvark-Vis waarschijnlijk denkt dat Candice God is. En over hoe ze blijft zoeken naar het geluk, voor zichzelf en voor alle mensen om haar heen.

Cover en achterflaptekst
Ik vind de cover wel passen bij het verhaal. Het is ook een mooie hardcover en dat is altijd tof. Het verhaal klinkt interessant en ik ben benieuwd of ik dol ga worden op Candice.

Aandoenlijk
Ik vond Candice een aandoenlijk personage. Ze moet een A4'tje schrijven voor school, maar ze maakt er gelijk een heel boek van. Haar denkwijze is heel bijzonder en ik vond haar wel tof. Toch kwamen er ook momenten dat ik haar heel irritant vond juist. Het kan natuurlijk liggen aan dat Candice geen normaal kind is, maar op een gegeven moment werden dingen zo in het extreme doorgetrokken. Het leek wel alsof de nadruk per se moest liggen op dat Candice een bijzonder kind is. Waarom zou ze iets op een normale manier kunnen doen? Saai! Laten we haar compleet wereldvreemd maken. - Ik vond dit een beetje irritant worden, want het haalde juist het schattige wat rondom Candice hing eraf.

Psychisch gestoord gezin
Candice's moeder is depressief, maar ook met haar vader en oom gaat het niet oké. Wat een stelletje is dat bij elkaar zeg. In plaats van dat het boek de diepte in ging met deze problematische gezinsproblemen, vond ik het juist heel erg misplaatst. Het voelde heel geforceerd aan, want zo lang al depressief en iedereen verwaarlozen zonder hulp? Haatgevoelens, vreemde situaties... Er had allang hulp in dat gezin moeten komen, joh. Wat een rare bedoening allemaal. Ook het vriendje dat Candice ontmoet, Douglas, is maar een apart geval. Als je leest wat er met hem is gebeurd, snap je het wel een beetje, maar alsnog... Ik heb geen idee waar het mis ging, maar het ging voor mij in ieder geval flink mis.

Leek zo veelbelovend
Ik vind het altijd moeilijk om aan te geven dat ik een boek gewoon echt zo leuk niet vond, maar het is wel gewoon de waarheid. Los van dat Candice wel hele schattige momenten had, vond ik er gewoon vrij weinig aan. Ik was blij dat ik eindelijk het boek uit had en dat vond ik wel jammer, want ik keek er wel naar uit. Helaas, niet alle boeken kunnen je bevallen. Ik vond het boek gewoon uiteindelijk meer irritant, dan aandoenlijk.

Ik geef het boek 2/5 sterren, maar dank uitgeverij Lemniscaat wel hartelijk voor het opsturen van dit recensie exemplaar! Van tevoren weet je nooit wat je ergens van gaat vinden.


Liefs,
Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen