maandag 22 mei 2017

De Diepte in met... Sanne Hillemans!

Hoi allemaal,

Vandaag weer een nieuwe 'De Diepte in met...', waar ik auteurs interview over hun boeken en hun leven. Vandaag is het de beurt aan Sanne Hillemans, auteur van Voor Altijd Twintig en haar net uitgekomen boek Circus Cesaria. Klik hier voor mijn recensie van het toffe boek Circus Cesaria!

p.s. Sanne is vandaag jarig!



Even voorstellen...


De Diepte in met...


Hoe kwam je op het idee voor de Circusserie die je nu aan het schrijven bent? Het begon allemaal met een bezoekje aan het circus. Ik was er nog nooit geweest en vond het verrassend leuk. Terwijl ik daar zat kreeg ik allemaal ideeën over de levens van de artiesten. Het was op dat moment al een tijd geleden dat ik geschreven had, maar toen ik de personages verder uit begon te werken, kwamen ze tot leven en moesten ze op papier gezet worden. Ik ben vrij snel gestart en heb in een aantal dagen heel veel geschreven.

Wat deed je als je vastliep tijdens het schrijven (writer’s block)?

Ik heb tijdens het schrijven van Circus Cesaria eigenlijk slechts één keer vastgezeten en dat was ook voor een lange tijd. Rond 90% was het ongeveer duidelijk dat ik niet het einde kon schrijven dat ik in gedachten had en dus liet ik het een tijdje links liggen. Uiteindelijk heb ik het erover gehad met mijn toekomstige schoonzusje en gaf zij de gouden tip – die eigenlijk heel simpel was en neerkwam op: het verhaal is nog niet af. Dat is ook meteen hoe het een duologie is geworden. Aan ideeën voor deel twee had ik al meteen geen gebrek, dus ik weet dat het het juiste besluit was.

Waar schrijf je graag? 
Thuis, zittend in een chille houding – het liefst in een legging en te grote trui. Ik probeer wel eens naar hipster café’s te gaan om daar als een daadwerkelijke hipster met een warme drank en mijn MacBook te gaan zitten om te schrijven. En dat kan ik ook best. Maar ik vind het toch fijner in de comfortabele sferen van mijn eigen huis.

Waar zou je stiekem nog over willen schrijven?Een lastige vraag. Ik schrijf in principe meestal wat ik wil schrijven, wat er voor zorgt dat ik niet veel op mijn schrijf-wishlist heb staan. Wat ik vooral zou willen, is alle verhalen die ik nu in m’n hoofd heb, geschreven hebben – al is het maar zodat ik ze zelf kan lezen.

Van manuscript tot boek, hoe verliep bij jou dit proces?
Ik vond het verrassend soepel lopen. Het is het eerste boek dat ik daadwerkelijk als paperback laat drukken. Ik heb het ook laten redigeren en heb gewerkt met een groep proeflezers.
Voordat ik iets doe omtrent het uitgeven van mijn eigen boeken, doe ik eerst veel onderzoek. Ik kijk hoe anderen het doen, wat gebruikelijk is, wat ik zelf wil doen en hoe dat allemaal past binnen de mogelijkheden. Ik liep eigenlijk helemaal niet tegen problemen aan, behalve dat mijn tijdlijn iets te strak was.

Wat zijn goede schrijverseigenschappen van jou?
Ik ben al van jongs af aan redelijk goed in mijn eigen ding doen. Ik vind het niet moeilijk om de meningen van anderen te respecteren en ze los te laten als ze niet overeenkomen met mijn mening. Hoewel het moeilijk blijft, zorgt dat er voor dat ik negatieve houdingen en feedback goed los kan zien van mijn eigen wil om te schrijven – wat ervoor zorgt dat mijn positiviteit niet verdwijnt. Dus ik zou zeggen: positiviteit en doorzettingsvermogen.

Hoe ga je om met kritiek?
Bij alles wat ik tot me krijg aan kritiek, ga ik goed na of ik vind dat er een kern van waarheid in ligt, of dat het slechts een subjectieve opmerking is. Soms vraag ik hiervoor hulp aan een vriendin. Als het iets is waar ik iets mee kan, neem ik het graag mee. Maar soms zouden mensen bepaalde dingen liever anders zien, omdat dat ligt in hun persoonlijke voorkeuren, en dan is het niet altijd relevant voor mijn verhaal of schrijven om daar iets mee te doen. Ik ben de persoon dan dankbaar voor de suggestie, maar kan het ook goed naast me neerleggen en kiezen voor mijn eigen pad.

Hoe heeft schrijven jouw leven veranderd?
Het heeft me een doel gegeven. Het geeft me motivatie om meer te doen dan ik anders misschien zou doen. Ik wil geen tijd verspillen, ik wil altijd productiever zijn en ik ben constant bezig mezelf te ontwikkelen. Ik ben vrij ambitieus en die ambitie kan ik goed kwijt in mijn schrijven.

Oh en het zorgt er ook voor dat ik minder Netflix (dat is tegenwoordig wel een werkwoord, toch?).

Zijn er dingen die je mijdt in je boeken? Waarom?
Ik probeer domme personages te mijden. Ik hou zelf niet zo van chicklit, waarbij de acties van de hoofdpersoon hen in de problemen brengt. In vrijwel al die boeken zou ik andere keuzes maken, wat er voor zorgt dat ik me er niet mee kan identificeren. Als mijn personages al dingen doen die ze beter niet hadden kunnen doen, probeer ik de redenen duidelijk te maken. Maar over het algemeen zal je mijn personages niet snel oogrollende dingen zien doen. Overigens is ook dat weer subjectief!

Hoe geef je ieder personage zijn eigen stem?
In mijn hoofd is ieder personage een apart personage. Ik heb geen specifieke tactieken gehanteerd om dit over te brengen, behalve dat ik me tijdens het schrijven altijd afvraag of iets bij een bepaald personage past, of niet. Ik wil in toekomstige verhalen nog wat meer gaan spelen met specifieke handelingen of woorden die typerend zijn voor een personage (een tip van mijn redacteur), maar heb dat tot op heden nog niet bewust gedaan.

Zou je het leuk vinden als je boeken verfilmd zouden worden? Wie zouden de hoofdrollen spelen?
Dat zou ik echt fantastisch vinden en is een stiekeme droom van me. Guess it’s out now… Voor Circus Cesaria lijken Chantal Janzen en Manuel Broekman me fantastisch. Maar ik hou m’n verwachtingen realistisch, haha!

Welk hoofdstuk uit Circus Cesaria vond je het leukst om te schrijven?
Dat kan ik eigenlijk niet goed omschrijven zonder mega spoilers te geven, dus zeg ik maar gewoon hoofdstuk 19. Lezers weten vast welke ik bedoel. Het is ook een scène die binnen een half uur op papier stond, omdat het zich afspeelde voor m’n ogen en ik alleen maar hoefde te typen wat ik voor me zag.

Wat is het leukste en het minst leuke dat je tijdens je carrière hebt meegemaakt? Ik vind serieus alles leuk en zou niet een leukste moment kunnen noemen. Maar natuurlijk is het ontzettend gaaf om te zien dat mensen je boeken lezen en om berichten te ontvangen waarin ze vertellen dat ze het leuk vonden, of dat het wat met ze gedaan heeft.

Hoewel ik er dankbaar voor ben, vind ik het het minst leuk om berichten te ontvangen waarin op fouten gewezen wordt. Het is een erg dubbel gevoel, want ik ben natuurlijk blij dat iemand de tijd neemt om me dat te laten weten, maar ik baal wel altijd even dat ik of een van de vele lezers voor publicatie het niet opgemerkt hadden.

Wat is jouw gouden tip op lees- en schrijfgebied? 
Doe het veel. Dat is de gouden tip. Terwijl je leest, analyseer wat je leest en probeer te bedenken waarom je iets wel of niet leuk vindt. Veel schrijven is tevens cruciaal, want het duurt even voordat je leesbare tekst produceert :)!  

Wat wil je dat lezers bijblijft na het lezen van jouw boeken?
In alle eerlijkheid heb ik niet één boodschap die ik over wil brengen. Ik verwerk (bewust en onbewust) altijd geleerde levenslessen in mijn verhalen, maar ik heb er geen concreet doel mee. Al heb je een heel idee achter je verhaal en wil je een hele specifieke boodschap overbrengen, het is soms maar één goedgeplaatste zin op een moment dat het relevant is in iemands leven, die echt iets gaat betekenen. Dat kun je niet timen.

Dit was het interview met Sanne! Heb jij nog brandende vragen, dan kun je haar natuurlijk altijd op haar social media of haar website bereiken! Ik wil Sanne hartelijk bedanken voor het meewerken aan dit interview en haar natuurlijk een fijne verjaardag wensen. Hiep, hiep, hoera!

Oh, en leuk weetje: vanaf vandaag ligt ook de paperback editie van Circus Cesaria in de winkel: dubbel feest!! :)

Liefs,
Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie posten