zaterdag 8 april 2017

Recensie: Op de rand van het niets - Corinne Duyvis

Hi!

Toen ik Op de rand van het niets ontving was ik heel blij. Ik had zin in een apocalyptisch/sci-fi-achtig boek en daar was het! Vandaag laat ik jullie weten wat ik er van vond.


Koop bij bol.com

Waar gaat Op de rand van het niets over?
Amsterdam, 2035

Terwijl een vernietigende komeet recht op de aarde afsnelt, wacht de zestienjarige Denise gespannen op het moment van de inslag. De gelukkigen zijn al vertrokken in ruimteschepen, op weg naar een nieuwe bestemming, maar vele andere families - inclusief die van Denise - hebben alleen recht op een plaats in een tijdelijke schuilkelder, waarna ze weer terug moeten keren naar de verwoeste oppervlakte.

Dan komt ze erachter dat op Schiphol een laatste ruimteschip staat dat nog niet vertrokken is. Wanhopig probeert ze een plekje op het schip te bemachtigen, maar de toelatingseisen zijn streng: iedere passagier moet zichzelf nuttig maken en een steentje bijdragen.

Voor Denise, die autistisch is, is dat extra moeilijk. Zal het haar lukken een plaats te veroveren of moet ze achterblijven op de straks onleefbare aarde?


Cover en achterflaptekst
De cover vind ik super mooi, omdat hij echt duidelijk bij het verhaal hoort. Hoofdpersoon Denise staat op de cover en heeft eigenlijk de houding die ik bij haar persoonlijkheid vind passen. De achterflaptekst klinkt ook alsof het boek vol actie en spanning zit!

Denise
Ik begin maar gelijk met het grootste lichtpuntje uit het hele boek: hoofdpersonage Denise. Denise heeft autisme en dat merk je in het boek natuurlijk ook. De manier waarop ze is neergezet met haar manier van doen, denken en voelen komt op mij heel natuurlijk over en is echt realistisch neergezet. Het is super interessant hoe Duyvis haar heeft weten uit te diepen in het boek en je gaat echt om Denise geven. Ze is ondanks haar autisme super nuchter en kan wel degelijk over belangrijke dingen nadenken, maar je ziet wel dat ze hier een andere draai aangeeft. Ik vind Denise echt een top personage en ik ben blij dat ze niet cliché, maar wel geloofwaardig is neergezet.

Toekomst horror
2035 is natuurlijk niet al te ver weg meer, dus het boek komt best gruwelijk dichtbij. Niet dat deze toekomst 100% zeker gaat gebeuren, maar de combinatie van het jaartal en de plek (Amsterdam), maken wel dat je erover gaat nadenken. Ik vind het super tof trouwens dat het verhaal zich in Amsterdam afspeelt. Amsterdam is nog enigszins herkenbaar in het boek, ondanks dat het in de toekomst is, en dat maakt het heel interessant om te lezen. Enkele keren vliegt er even een tsunami door het boek heen of is er een ander probleem en dat maakt het boek wel heftig!

En... actie!
Ik wachtte alleen de hele tijd tot er iemand met zo'n filmklapper ding zou komen, de take aan zou kondigen en ACTIE! zou roepen. Ik miste namelijk bijna 200 pagina's de échte actie. Nu was het boek ook mooi om zo te lezen, want de nadruk lag nu meer op Denise en de emotionele kanten van zo'n komeetinslag, maar ik had toch actie verwacht. De achterflaptekst riep bij mij meteen allemaal gave Star Wars vechtscènes op en gekke 2012 wereldvernietigingsbeelden. Echter, ik vond dat de actie die ik verwachtte er dus niet echt was, waardoor het soms lastig was mijn aandacht erbij te houden.

Conclusie
Op de rand van het niets is een boek met een heel bijzonder hoofdpersonage en een gruwelijk toekomstbeeld. Hoewel de actie mij in het boek tegenviel, vond ik het wel een tof boek. Zeker het hoofdpersonage verdient een Oscar. Ik geef het boek 3.5/5 sterren en dank uitgeverij Harper Collins hartelijk voor het opsturen van het recensie exemplaar!


Liefs,
Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie posten