woensdag 29 maart 2017

Recensie: Het Geheugenboek - Lara Avery

Hoi iedereen!

Onlangs kreeg ik een mailtje over Het Geheugenboek - een boek waar ik al een tijdje nieuwsgierig naar was, en nu eindelijk de kans voor kreeg om te lezen!


Reserveer bij bol.com

Waar gaat Het Geheugenboek over?
De 17-jarige Sammie weet precies wat ze wil: met de hoogste cijfers haar eindexamen halen en het kleine plaatsje waar ze woont voorgoed de rug toekeren. Dan hoort ze dat ze een zeldzame ziekte heeft die haar herinneringen van haar zal stelen. En zo wordt het geheugenboek geboren. Sammie schrijft aan haar toekomstige zelf: over waar ze haar studieboeken opbergt, op wie ze verliefd is en wie haar hart heeft gebroken, en over haar oude jeugdvriend die er alles aan doet haar aan het lachen te maken, en haar tot het einde toe te steunen...

Cover en achterflaptekst
Ik vind die cover dus echt super stoer.  Het heeft gewoon iets. De Engelse cover (zie hieronder) vond ik trouwens ook al super mooi, dus met de cover zit het wel snor. De achterflaptekst sprak mij zo ontzettend aan! Ik heb echt iets met boeken over geheugens kwijtraken en dat opschrijven. Ik las al eerder Vergeten van Cat Patrick, wat ook met geheugenverlies te maken had. Wel op een andere manier, maar toch. Ik wilde dit boek graag lezen!

(de Engelse cover)

Pakkend en grappig
Toen ik het boek opensloeg, merkte ik hoe snel dit boek je naar binnen zuigt. Ik had best snel al het gevoel dat ik het boek niet meer weg kon legen. Hoofdpersonage Sammie heeft een zeldzame ziekte die beetje bij beetje haar herinneringen zal doen vervagen, maar ondanks die ziekte is Sammie echt een heel positief, gepassioneerd en super grappig persoon. Ik vind haar echt een top personage en heb meerdere malen echt hard kunnen lachen om opmerkingen die ze in haar geheugenboek schrijft. Daarnaast kun je het idealistisch vinden dat een hoofdpersonage dat weet dat ze zal sterven, zo positief en bloemetjes-vlindertjes-achtig in het leven staat, maar ik vind het wel bij Sammie passen. Het voelt niet raar dat Sammie het beste uit het leven wil halen, het past wel bij het verhaal en bij haar personage.

'Luister, naam van God, dit moet niet zo'n huilerig verhaal worden, maar misschien wordt het dat wel. Emoties hebben we al uitgeprobeerd in groep zeven en acht en we vonden er niets aan, maar ze zijn teruggeslopen in ons leven.'
Schrijfvorm
Dat het boek zo in dagboekvorm is geschreven is heel bijzonder, want in plaats van dat je leest over iemand die een geheugenboek bijhoudt, lees je dat geheugenboek. Je leest dan ook over Sammie die aan zichzelf schrijft. Het is best even gek, maar tegelijkertijd heel tof. Het went snel en je kan de verhaallijn vrij goed volgen. Af en toe is het wat irritant dat je een korte samenvatting leest van gebeurtenissen, of dat het een beetje voelt alsof je tussen twee schrijfmomenten een deel mist van Sammie's leven, maar ik vind dat Lara Avery het heel knap heeft gedaan. Ik moet wel zeggen dat het verhaal zelf ontroerend was, maar me niet zo van mijn sokken heeft geblazen als verwacht. Het einde natuurlijk wel, maar het verhaal zelf had ik misschien nog iets meer van verwacht... Ik weet niet.
'Maddie zei dat ze wou dat ze een hert was, want dan kon ze worden aangereden door een auto en doodgaan'
De dood
Natuurlijk zitten er een boel momenten in waarin Sammie wordt herinnerd aan het feit dat ze niet voor eeuwig op de aardbodem rond zal lopen. Sowieso zijn er wel vaak dood-opmerkingen. Dit legt een gevoelig randje aan het boek. Je weet ergens hoe het zal aflopen, maar juist doordat Sammie zo tof is en het verhaal zo lekker loopt, wil je het niet weten. Het einde is dan ook echt zakdoekjes-alert. Alle krabbetjes op een stokje. Als dit boek je niet aan het huilen maakt, weet ik het ook niet meer. Lara Avery is een meester met woorden. Ze krijgt alles voor elkaar, van humor tot diep gebroken harten. Je merkt ook dat het geheugenboek naar het einde toe meer verandert. Sammie verliest steeds meer herinneringen en de pagina's veranderen van mooie verhalen naar enkele zinnen, soms wat gemormel. Het is echt bijzonder hoe goed Avery zich heeft verdiept in de ziekte en hoe ze dit kan overbrengen op de lezer.

Conclusie
Het Geheugenboek van Lara Avery is een wonderlijk mooi boek over een meisje met een zeldzame ziekte die ondanks haar levenslust, niet oud mag worden. Het ontroert, inspireert en maakt je toch ook aan het lachen. Hoewel ik niet 100% om was, vond ik het toch zeker 4/5 sterren waard! En wauw, dit boek wordt hardcover, dus ja, die wil je!!

Ik dank uitgeverij Luitingh-Sijthoff hartelijk voor het opsturen van dit recensie exemplaar!

Het boek zal uitkomen op 14 april! Reserveer nu vast je exemplaar :)


Liefs,
Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen