dinsdag 31 januari 2017

Recensie: Sneeuw als As - Sara Raasch

Hoihoi!

Een boek waar ik lang, heel lang, op gewacht had was Sneeuw Als As. Toen hij eindelijk bij mij op de deurmat viel was ik blij, heel blij. Dit boek leek mij zó interessant!



Waar gaat Sneeuw als As over?
Zestien jaar geleden werd het koninkrijk Winter onder de voet gelopen door de kwaadaardige koning Angra. De Winterianen werden tot slaaf gemaakt en hun magie werd hun afgenomen. Alle hoop is nu gevestigd op de acht mensen die wisten te ontsnappen en sindsdien op de vlucht zijn. Meira was nog maar een baby toen Winter werd aangevallen en kent alleen het leven als vluchteling. De Winterianen zijn vastbesloten om hun rijk ooit terug te veroveren en ondernemen daarvoor gevaarlijke verkenningstochten, waarbij Meira tot haar frustratie nooit mee mag. Dus wanneer ze iets opvangt over een antiek medaillon dat Winter zijn magie kan teruggeven, besluit ze er stiekem achteraan te gaan om zichzelf te bewijzen.

Cover en achterflaptekst
Ik vind de cover van Sneeuw als As echt mooi! Het is gewoon, ja wauw. De kleuren, dat gladde afgewisseld met de matte flap. Echt mooi! De achterflaptekst sprak mij ook heel erg aan, want ik ben gek op verhalen over de seizoenen, magie en gevechten. Dus, kom maar op!

O. Oké.
Dat was mijn eerste gedachte toen het boek uit was. Ik zal dit proberen stap voor stap toe te lichten, zonder dingen te spoilen. Het begin van het boek was een beetje traag, maar op zich sprak het me wel gelijk aan. De wereld, de personages, het klopte wel. De kaart aan het begin van het boek is ook super mooi en licht een heleboel toe, want er zijn ontzettend veel namen. Ik heb daar wel struggles mee gehad, want de vier Seizoenenkoninkrijken onthouden, dat lukt wel, maar ook nog vier Ritmekoninkrijken, de namen van de ontsnapte Winterianen, de leden van de Lente, de namen van voorwerpen en mensen van het Ritmekoninkrijk waar ze onderduiken. Het werd me teveel. Dat was lastig en daardoor kwam ik er niet lekker in.

En verder
De schrijfstijl vond ik top. Het was goed te volgen, pakkend en ik vond het leuk om vanuit Meira te lezen. Hoewel ik haar niet per se het meest inspirerende personage vind, is ze wel leuk als hoofdpersoon. Meneer daarentegen, kon ik niet uitstaan. Wat een verschrikkelijk personage! Ik snap dat hij redenen heeft voor de dingen die hij doet, maar toen ik het boek uit had vond ik die redenen echt niet opwegen tegen de manier waarop hij Meira behandelt en hij zich gedraagt. Hij verpestte een beetje het verhaal voor mij. En de love triangle ook, daar ben ik een beetje zat van.

Verhaallijn
Het concept is zo interessant en ook best origineel, maar de uitwerking vond ik wat tegenvallen. De Winterianen doen al 14 jaar over het bemachtigen van de halve hanger, en Meira gaat doodleuk even een avondje naar Lente toe en komt terug met de halve hanger. Ik snap dat zij de held in het verhaal is, maar dit is echt een beetje krom. Ze komt de meest gewelddadige mensen tegen en hop hop, rijdt zo op der paardje terug naar het kamp. Eh, nee. Wat ik wel kan waarderen is dat Meira zo'n strijdlust heeft!

Vaart
Wat ik heel erg miste in het boek was tempo. Ze blijven allemaal heel lang op één plek hangen en doen er uren over om dingen uit te leggen die niet eens écht noodzakelijk zijn voor het verhaal (bijvoorbeeld waarom iemand een bepaald stopwoordje heeft). Aan het einde van het boek komt de vaart er wel weer in en daar heb ik echt genoten van het boek. Het is spannend, gruwelijk, ontroerend en magisch. Dat is wat ik zocht! Echter zijn de keuzes van Raasch om bepaalde keuzes te maken rondom sterfgevallen voor mij een beetje jammerlijk. Ik kan niet zeggen wat ik bedoel, zonder te spoilen, maar als je benieuwd bent mag je altijd mailen!

Plottwists
Het boek zit vol plottwists en dat kan ik heel erg waarderen. De grootsten zitten natuurlijk aan het eind en ik moet zeggen dat ik ze niet helemaal zag aankomen. Hoewel heel veel mensen het al 200 pagina's van tevoren zeggen te hebben zien aankomen, ben ik heel blij dat ik zo'n naïef persoon ben die dat gewoon niet ziet. Ik heb nooit door hoe het nou zit, tot het zwart op wit staat. Dat helpt wel, want dat maakte dat ik tijdens het lezen wel zat van 'wow'! Tof!

Conclusie
Ik had veel meer verwacht van Sneeuw als As, maar het gaf me niet zoveel als ik hoopte. Tegelijkertijd heb ik er wel van genoten, vond ik de wereld mooi en werd ik verrast, maar het was voor mij niet meer dan een leuk verhaal.

Ik geef het 3/5 sterren en dank uitgeverij Harper Collins hartelijk voor het opsturen van dit recensie exemplaar! Enne, zeker lezen als je nieuwsgierig bent geworden ;-)!

Titel | Sneeuw als As
Auteur | Sara Raasch
Oorspronkelijke titel | Snow Like Ashes
Vertaling | Angelique Verheijen
Serie | Snow Like Ashes
Deel | #1
Uitgeverij | Harper Collins
Uitgave | Paperback
Prijs | €17,95
Pagina's | 384
Publicatiedatum | januari 2017
ISBN | 9789402718706


Liefs,
Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen