woensdag 23 november 2016

Recensie: Het Beste van Adam Sharp - Graeme Simsion

Holaaa!

Ik kreeg een tijdje terug een super leuk pakketje van Luitingh-Sijthoff met daarin Het Zwarte Hart en Het Beste van Adam Sharp. Dit laatste boek kwam totaal onverwacht en ik vond het echt super lief dat ze die erbij hadden gedaan. Ik vond namelijk Het Rosie Project en Het Rosie Effect, de twee andere boeken van de schrijver, heel erg leuk. Ik was daarom ook heel benieuwd naar dit boek!



Waar gaat Het Beste van Adam Sharp over?
De nieuwe roman van Graeme Simsion (Het Rosie Project), Het beste van Adam Sharp, is een geweldig verhaal over liefde, muziek en in het reine komen met het verleden. Na twintig jaar krijgt veertiger Adam Sharp, getrouwd en tevreden, uit het niets een bericht van zijn Eerste Echte Liefde. Samen hadden ze een fantastische tijd - hij speelde piano in een bar, zij zong - tot Adams tijd in Australië erop zat en hij terugkeerde naar Engeland. Overvallen door nostalgie en vragen - wat als hij wél had gekozen voor haar? - beantwoordt Adam het bericht. Is er een tweede leven voor zijn eerste liefde?

Cover en achterflaptekst
Ik vind de cover leuk, want hij is een beetje in de trant van Het Rosie Project/Effect. Je kan eigenlijk gelijk zien dat het een Graeme Simsion is. Leuk! En die kleuren zijn ook mooi, een mooi blauw ruggetje in de boekenkast! De achterflaptekst sprak me op zich wel aan, maar ik was bang dat het een soort midlife crisis boek zou worden.

Schattig
Schattig is eigenlijk het woord om de boeken van Graeme Simsion mee te omschrijven. Waar autistische Don de show steelt in de Rosie Project duologie, is de muzikale Adam hier de hoofdrolspeler. Het is een schat van een man en hij doet lekker zijn eigen ding, tot hij overrompeld wordt door Angelina Brown: de mooiste vrouw die hij ooit op aarde heeft gezien. Adam is een muzikale man die klassieke nummers van bijvoorbeeld de Beatles speelt op de piano en hij is heel gepassioneerd in wat hij doet. Dat vind ik mooi, en dat komt ook goed naar voren in het verhaal.

Muziek
De muziek heeft wel een grote rol in het verhaal, in die zin dat de titels van de nummers elke keer passen bij de situatie die op dat moment gaande is. Titels als 'If You've Got To Go, Go Now' op het moment dat Angelina aangeeft eigenlijk niet met Adam te kunnen zijn en Adam wil dat ze een beslissing maakt. Die titels slaan zo bij elke situatie op iets en dat vind ik leuk gedaan. Hoe er bij sommige momenten titels zijn gekoppeld, is best geniaal. Ik ken eigenlijk niet veel van die nummers, maar zeker als je van de oudere muziek bent is dit boek leuk, want dan weet je natuurlijk precies wat Adam gaat spelen en zingen.

Midlifecrisis boek op de goede manier
Hoewel het boek zich rond de veertiger jaren van het hoofdpersonage afspeelt waar er een soort midlifecrisis in het leven komt kijken, was het geen zielig zwijmelverhaal. Simsion blijft realistisch en beschrijft de dingen zoals ze zijn. Ook zijn er geen geromantiseerde stukken of een geforceerd einde, de gebeurtenissen lopen zoals ze lopen en je gelooft ieder moment ervan. Het einde is mooi, ontroerend en realistisch. Ik vond het leuk om te lezen! Het enige wat ik misschien wat minder vond was dat ik de nummers niet echt kende, en dat ik het leuk zou vinden als Simsion eens een ondernemender hoofdpersonage zou nemen. In al zijn boeken loopt het hoofdpersonage een beetje als een kip zonder kop achter een vrouw aan. 

Een prachtige mix van muziek, liefde en realiteit. Geen moment hoef je te twijfelen: dit boek is schattig! 

Ik geef het boek 4/5 sterren. En ik dank uitgeverij Luitingh-Sijthoff Amsterdam hartelijk voor het opsturen van dit recensie exemplaar!


Liefs,
Monica 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen