donderdag 10 november 2016

Recensie: De Negen Kamers - Peter-Paul Rauwerda

He!

Vandaag de recensie van een literaire young adult. Normaal lees ik niet echt literatuur, maar dit verhaal leek mij best heel tof, dus ik maakte graag een uitzondering!



Waar gaat De Negen Kamers over?
Jonas heeft al tijdenlang vreselijke hoofdpijnen. Juist op het moment dat hij alleen thuis is, worden ze vrijwel ondraaglijk en gebeuren er rare dingen. 's Nachts wordt er ingebroken en de inbreker laat een groot boek achter over een huis dat onverwacht verschijnt. Als later op de dag eenzelfde huis op een braakliggend veldje opdoemt, is zijn nieuwsgierigheid gewekt en besluit hij naar binnen te gaan. Terwijl zijn hoofd bonkt, zwerft hij door de kamers van het mysterieuze huis waar zich gebeurtenissen en verhalen ontrafelen die heen en weer deinen tussen droom en werkelijkheid.

Cover en achterflaptekst
Ik vind de cover niet heel erg mooi, omdat het eigenlijk een beetje saai is. De sleutel is mooi gemaakt en duidt op een oud huis, wat ook in het boek terugkomt, maar verder is er weinig aan. Ik denk op zich dat het wel weer binnen het literatuurgenre past, waar niet veel opsmuk bij een cover komt kijken, maar als ik hem in de winkel zag liggen zou ik niet gelijk denken: 'o! Leuk! Waar gaat die over?' Hoewel het natuurlijk tof is dat het een hardcover is! Toen ik de achterflap las kreeg ik een Alice in Wonderland gevoel, maar dan in een wat literaire versie. Dit zou zomaar eens een boek voor mij kunnen zijn!

Jonas
Jonas is een jongen van 17 jaar met hoofdpijn. Op een dag ziet hij een raar huis, waar zich 9 kamers bevinden. Elke kamer doet iets anders met je. Het is eigenlijk nog een heel mysterie welke kamer wat doet en er ontluiken zich constant raadseltjes die Jonas moet oplossen. Ik vind persoonlijk dat Jonas dit heel snel doet, misschien zelfs te snel. Ik ben voorstander van het 'de hoofdpersoon is een almachtig detective' concept, maar hij hoefde bij sommige dingen amper na te denken en hij wist hoe het zat. Tegelijkertijd is het huis toch nog steeds een mysterie, wat het wel weer goed maakt. Er wordt namelijk zo goed op psychologisch niveau ingegaan op de realiteitstwijfel. Gebeurt alles wel echt met Jonas, of is het iets dat hij door zijn hoofdpijnen bedenkt? Door het boek heen staat die twijfel eigenlijk centraal en aan het einde ben je zelf ook een beetje mind-fucked. Hoe zit het nou?

Wisseling
Er wordt veel gewisseld tussen gebeurtenissen, verhalen en versjes en dat maakte het af en toe zo verwarrend. Het hele 'gebeurt-het-echt-of-niet' is voor mij al verwarrend genoeg, dus het boek had van mij mogen afblijven van de terugblikken, verhalen en herinneringen. Voegt wel wat toe, maar maakt het erg verwarrend. De versjes vond ik heel erg leuk bedacht, maar tegelijkertijd stond het me ook een beetje tegen dat zowat voor alles een versje werd bedacht. Bijna alsof Rauwerda liever dichter wil zijn dan schrijver en dat vind ik best jammer. De versjes hebben een hele sterke mysterieuze kracht op het verhaal en dat haalt hij nu een beetje naar beneden door het te overdrijven.

Literair en toch niet
Hoewel het een literaire young adult is, vond ik het prima te lezen. Het was psychologisch gezien een ingewikkeld plot, maar niet qua onderwerp of schrijfstijl. Dat maakt wel dat dit boek leuk is om toch eens open te slaan, het is qua schrijfstijl en woordniveau prima te volgen. Het concept vind ik ook origineel. Er zijn natuurlijk genoeg gerelateerde boeken aan het mysterieus-huis concept of aan het door-kamers-dolen. Dit boek heeft weer een heel eigen karakter en dat is aan te prijzen. Wel vond ik het concept op de achterflap wat interessanter dan de uiteindelijke uitwerking. Naar mijn mening had er nog wat meer power in kunnen zitten en dan had het plot naar verwachting kunnen ontwikkelen.

Open eindes
Hoewel het een afgerond boek is en ook geen deel uitmaakt van een serie, had ik toch het gevoel dat er teveel eindes open bleven. Je komt steeds meer te weten over het huis en Jonas' hoofdpijnen, maar toch blijven er andere issues onbeantwoord. Ik werd ook niet helemaal meegezogen in dit boek, vooral door de verwarring, maar als je even afstand neemt van het boek en er na het uitlezen op terugkijkt, is het een leuk boek waar je zeker van kan genieten!

Ik geef het boek 3.5/5 sterren en dank uitgeverij Lemniscaat hartelijk voor het opsturen van dit recensie exemplaar!


Liefs,
Monica

1 opmerking:

  1. Haha, de cover vind ik juist geweldig! Lijkt me een interessant boek!

    BeantwoordenVerwijderen