woensdag 21 september 2016

Recensie: 54 minuten - Marieke Nijkamp

Hi!

Een boek waar ik lang op had gewacht is 54 minuten van Marieke Nijkamp. Ik hoorde veel goede verhalen erover en ik was erg benieuwd of het boek mij ook zo zou raken als velen anderen. Natuurlijk staat Nijkamp niet voor niets in de NYT bestseller list, maar ik wilde het ook eens ervaren.



Waar gaat 54 minuten over?
10 :00 De directeur van Opportunity High School beëindigt haar toespraak en verwelkomt alle leerlingen voor het nieuwe semester. 
10 :02 De leerlingen staan op om naar hun klassen te gaan. 
10 :03 De auladeuren gaan niet open. 
10 :05 Iemand begint te schieten. 

Uiterst minutieus volgt 54 Minuten vier jongeren tijdens een schietpartij op een middelbare school. Verteld vanuit verschillende perspectieven kom je achter de motieven van de schutter en word je als het ware de terreurdaad ingezogen.

Cover en achterflaptekst
Ik vind de cover op zich wel bij het verhaal passen, aangezien de krijtjes helemaal doorbreken en er een soort kleine explosie ontstaat. Als je hierin de leerlingen zien, die onder druk staan van de schutter en vervolgens door de kogel worden geraakt, zie je de symboliek. De cover is vrij simpel, maar zegt genoeg. De achterflaptekst is heel heftig en heel aansprekend voor mij, wat gebeurt er in dit boek?

Wow
Elk boek verdient een mooie wat langere recensie met argumenten die mijn mening ondersteunen. Echter kan ik dit boek met één enkel woord al op zijn plek zetten: 'wow'. Wow omschrijft alles: de verhaallijn, de personages, de gevoelens die je krijgt bij het lezen. Wow heeft een randje 'onder de indruk', een randje 'gruwelen' en een randje 'ongelofelijk'. Wow is alles wat ik dacht toen ik het boek uit had. Want dit boek is... wow!

Verschillende verhaallijnen
Het boek is geschreven vanuit verschillende verhaallijnen. Ieder hoofdpersonage heeft een eigen rol in het boek en een eigen connectie met de schutter. De lijnen van de personen die zich in de aula bevinden op het moment van de schietpartij vind ik interessanter. Logisch ook, daar gebeurt alle actie. Echter zijn de verhaallijnen van de personen buiten de aula wel belangrijk voor het verloop van het verhaal. Het feit dat het boek uit verschillende verhaallijnen is geschreven, vond ik niet storend. In het begin maak je een beetje kennis met ze en op de minuut af tot het schieten begint lees je wat de personages aan het doen en denken zijn. Tijdens de hele schietpartij kun je vanuit elk personage lezen wat hun reactie erop is en wat er door ze heen gaat. Het is geen enkel moment verwarrend wie er aan het woord is of waar in het verhaal je zit.

Realistisch
Het boek is gebaseerd op meerdere schietpartijen op high schools en dat is te merken. Tot op de detail lijkt het boek geloofwaardig en voel je de terroriserende angst. Alsof jij ook een leerling in die aula bent. De verhaallijnen van de 2 personages buiten de aula zijn dan ook wel weer fijn: ze halen je een beetje uit de trance zodat het niet té echt wordt. Ook de manier waarop de schutter denkt intrigeert me. Ik studeer voor orthopedagoog en ik vind het dan weer leuk om op zulke momenten te bedenken wat er speelt bij zo'n kind om dit te doen. In het boek stonden genoeg aanwijzingen en beweegredenen, wat het een geloofwaardige daad maakt. Iets dat in het echt kan voorkomen, en helaas ook al meerdere malen is gebeurd.

Conclusie
54 minuten is een realistisch geschreven nachtmerrie. Ik sloeg het boek 'even open' op een zonnige middag en nog geen drie uur later was het boek uit. Abnormaal goed. Dat is 54 minuten.

Ik geef het boek 4.5/5 sterren, omdat het perspectief van Claire mij een ietsiepietsie begon te vervelen, maar verder is het boek perfect!

Titel | 54 minuten
Oorspronkelijke titel | This is where it ends
Auteur | Marieke Nijkamp
Vertaling | Ineke van Bronswijk
Uitgeverij | Harper Collins Holland
Uitgave | Paperback met flappen
Prijs | €17,95
Pagina's | 320
ISBN | 9789402715408

Liefs,
Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen