zaterdag 25 juni 2016

Recensie: De Bijzondere Kinderen van Mevrouw Peregrine - Ransom Riggs

Hi!

Op YALfest ontmoette ik Ransom Riggs. Nou ja, ontmoette. Ik zag hem en hoorde over zijn boeken. Van vele mede aanwezigen hoorde ik positieve woorden over de serie. Ik zelf had het nooit echt een go gegeven, maar was nu toch wel erg benieuwd. Ik bestelde het eerste deel en hop, ik begon te lezen.



Waar gaat De Bijzondere Kinderen van Mevrouw Peregrine over?
Een mysterieus eiland. Een verlaten weeshuis. Een vreemde verzameling bizarre foto’s. Als kind had Jacob een speciale band met zijn grootvader, die hem bizarre verhalen vertelde over zijn jeugd en die een collectie vreemde foto’s van bijzondere kinderen bezat. Na het tragische verlies van zijn grootvader reist de zestienjarige Jacob naar een afgelegen eiland in Wales, waar hij de ruïnes ontdekt van een verlaten tehuis voor kinderen. Wanneer Jacob de verlaten kamers van het tehuis verkent, blijkt dat de kinderen van het tehuis meer dan alleen bijzonder waren. Misschien waren ze wel gevaarlijk. Misschien was er een goede reden om hen geïsoleerd op het eiland te laten wonen. En misschien zijn ze nog steeds in leven …

Cover en eerste indruk
Ik ken het boek al langer, maar ik moet heel eerlijk zeggen dat de cover mij nog nooit echt nieuwsgierig heeft gemaakt. Het is dat ik overal vandaan positieve reacties over deze serie hoor, dat ik heb besloten het boek te kopen en te gaan lezen. Zelf leek het boek mij niet heel bijzonder aan de kaft te zien, hoewel de achterflaptekst wel weer interessant klinkt.

Duister, griezelig en gruwelijk
De opa van Jacob overlijdt op gruwelijke wijze en kleinzoon Jacob is de enige die het monster heeft gezien. Het monster is ieders nachtmerrie en ook Jacob is er bang van. Waren de verhalen die opa altijd vertelde dan misschien toch waard? Opa's laatste woorden waren smeekbeden voor Jacob om het zogenaamde eiland te vinden, waarvan zijn opa pleit dat het alleen dáár veilig voor hem is. Jacob raapt één voor één de aanwijzingen bij elkaar en vertrekt naar een eiland met zijn vader waar de brief van een geheimzinnige schooljuffrouw vandaan kwam...

De bijzondere kinderen
Voor Jacob überhaupt naar het eiland vertrekt, ben je al een heel stuk gevorderd in het boek. Ik moet dan ook heel eerlijk toegeven dat ik dit erg jammer vond en een beetje langdradig. Als Jacob eenmaal op het eiland is verwacht je dat hij avonturen van jewelste beleeft, maar hij is eigenlijk alleen maar constant op zoek naar de kinderen, maar vindt vrij weinig. Als hij eindelijk het eiland heeft gevonden waar zijn opa het over had, maak je kennis met de bijzondere kinderen. En elk van hen heeft een bijzondere gave en kan iets buitengewoons. Dat is de reden dat ze afgesloten op dat eiland zitten en zich niet onder de normale mensen begeven. Ik vind het idee van zulke bijzondere kinderen met bepaalde gaven heel erg leuk, want dat is iets wat mij heel erg interesseert. Al moet ik zeggen dat sommige gaven best 'over-the-top' voelen (doden tot leven wekken). Dat is wel origineel, maar gaat mij net iets te ver. Overall was mijn gevoel niet zo spetterend als ik hoopte...

Ik geef het boek 4/5 sterren, omdat het wel origineel is en goed geschreven. Ook de plaatjes zijn eens wat anders. Helaas wist dit boek mij niet volledig te pakken. Ik durf daarom niet door in delen 2 en 3...

OH EN P.S. Ik keek Pretty Little Liars, en Caleb begon ineens over dit boek! Ja, hier is de screenshot.



Wat zeggen jullie? Doorlezen of stoppen?

Liefs,
Monica 

2 opmerkingen:

  1. Ik heb het boek ooit eens geleend in de bieb, maar durf maar zelden toe te geven dat ik na ongeveer honderd bladzijden ben gestopt. Ik vond het zo'n moeilijk verteerbaar boek. Je recensie vind ik erg herkenbaar en ik vind het toch tof dat je hebt doorgelezen tot het einde. Persoonlijk ben ik blij dat er een film van komt :')

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik vind het echt een geweldig boek! Ik hou echt van de omschrijvingen die Ransom Riggs geeft en het heeft mij eigenlijk geen moment verveeld! Ik zou echt door lezen hoor! Het tweede boek is nog beter dan de eerste! :)

    BeantwoordenVerwijderen