vrijdag 13 februari 2015

Recensie: Samensmelting - Veronica Roth


Recensie: Samensmelting - Veronica Roth

Hoooooi!

Ik heb het laatste deel van de Divergent reeks van Veronica Roth uitgelezen.
Wat vond ik ervan? :)


Wat gebeurt er in het laatste deel?
Wat als je hele wereld een leugen was?
Wat als een enkele keuze alles veranderde?
Wat als liefde en loyaliteit je dingen liet doen die je nooit verwacht had?

Tris (16) en Tobias zijn weer samen. De stad waarin ze wonen herstelt van de revolutie en Tobias’ moeder, leider van de factielozen, heeft de macht overgenomen. Tobias en Tris vluchten samen met vrienden de stad uit. Ze worden opgevangen in het hoofdkwartier van het Bureau voor Genetisch Welzijn. Hun wereldbeeld staat volledig op z’n kop. Zo ontdekken ze hoe groot de wereld echt is en dat er vliegtuigen bestaan. Vanuit het hoofdkwartier wordt hun oude stad gemanipuleerd. Overal hangen camera’s en alles is te zien. Hun stad blijkt onderdeel van een experiment te zijn en mensen zijn ingedeeld in genetisch beschadigd (GB) of genetisch zuiver (GZ). Tris en Tobias willen de stad bevrijden en daarvoor gaan ze heel ver.

Ik moet zeggen dat het begin van het boek weer heerlijk begon, maar ik ergerde me aan de wisselende perspectieven. Ik dacht dat dit wel oké zou zijn, zodat je uit twee oogpunten naar het verhaal kan kijken, maar ik vond het toch wat tegenvallen. Ik was erg vaak in de war wie er aan het woord was en daardoor heb ik talloze keren teruggebladerd naar het begin van dat hoofdstuk om er vervolgens achter te komen dat het de andere hoofdpersoon was...

Desalniettemin vond ik het boek wel vlot lezen. Het deel viel tegen ten opzichte van delen 1 (Inwijding) en 2 (Opstand). Er zat een stuk minder vaart in. Wel vielen steeds meer puzzelstukjes op hun plek en waren er echt 'wow-momenten', maar toch was het boek niet helemaal naar mijn verwachting.

Zoals gezegd was het begin dus nog goed, ik vond het spannend en er was lekker veel actie. Vanaf het moment dat ze in de compound zitten, is er wat minder actie. In principe is dat niet erg, maar ik vond het een beetje saai worden. Er was heel veel gedoe met serums - overal hebben ze er wel eentje voor - en een heel gedoe met GZ (genetisch zuivere) en GB (genetisch beschadigde) mensen. Ik snap dat dat de aanleiding was voor het hele project, maar ik vind het een beetje overdreven dat iedereen daar zo extreem over doet. Wel krijgt de betekenis van Afwijkend eindelijk vorm, dus dat is een pluspunt.

En toen kwam het einde. Ik ga niks voor jullie verklappen, maar man. Ik had al van iemand gehoord dat er iets zou gebeuren, maar niet wát er zou gebeuren. Nu ik het weet ben ik echt van: maar dit hoort niet zo te gaan, this didn't happen.... Wel een heel sterk einde, heel emotioneel. Zakdoeken aangeraden.

Overall ben ik wel tevreden over het boek, maar er had iets meer in dit laatste boek gestoken kunnen worden qua power. Het is heel veel informatie en dat is ook wel logisch - dit boek is de ontknoping waarin alles naar voren komt - maar je moet ook heel erg je aandacht erbij houden. Helemaal omdat de wisselende perspectieven je ook nog in de war brengen. In het begin vond ik de wisselende perspectieven heel irritant, maar aan het einde wordt duidelijk waarom dit is gedaan en heb ik er waardering voor...

Ik geef het boek 4/5 sterren. De Divergent-serie is nu samen met de Edelsteen-trilogie mijn favoriete serie!

Read More,
MyPerfectBookLife <3

Posted by Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie posten