maandag 20 oktober 2014

Recensie: Rood als bloed - Salla Simukka


Recensie: Rood als bloed - Salla Simukka

Hee allemaal!
Ik heb zojuist de laatste bladzijde omgeslagen van het boek Rood als bloed. Ik had van vele mensen al gehoord dat het boek anders was dan zij in eerste instantie verwachtten, dus ik had me daar erg op voorbereid. Hierdoor viel het eigenlijk juist mee, haha. 

Wat ik super vet vind aan de boeken van de Snow White trilogie van Salla, is dat de pagina randen de kleuren hebben van de kleur die in de titel staat:



Veel mensen was dit waarschijnlijk al opgevallen, maar ik moest het toch even benadrukken hihi. Ik heb de boeken een tijdje terug eindelijk aangeschaft. Ik vond het namelijk wel duur om in één keer 3 boeken van €17,95 per stuk te kopen. Toch heb ik mezelf op de 'bestel-button' laten klikken bij bol.com en de dag erna waren ze in huis. 

Cover
Ik vind de cover wel iets hebben. Normaal ben ik niet zo van de mensen op de cover, maar in dit geval komt het zo met het rood/wit/zwart wel mooi uit. 

Het verhaal
Ja, het verhaal. Ik hou normaal niet zo van thrillers, omdat ik er niet altijd van kan slapen (door zowel het niet kunnen wegleggen van het boek als door de gecreëerde angst, hihi). Toch heb ik op aanraden van meerdere boekbloggers de boeken gekocht en ben ik begonnen in het eerste deel. Waar gaat het over?

Ontmoet Lumikki Andersson, een zeventienjarige studente die toevallig een witwasoperatie op haar middelbare school ontdekt. Vanaf dat moment volgt de ene onverwachte gebeurtenis op de andere, totdat ze vier dagen later terechtkomt op een gigantisch feest in een mysterieus herenhuis. En dat alles tijdens de koudste winter in decennia, terwijl niets zo rood kleurt op witte sneeuw als bloed.

Ik kwam eigenlijk pas aan het einde van het boek erachter dat de trilogie niet over één verhaallijn gaat, maar dat het drie afzonderlijke verhalen zijn. Dit vind ik echt heel goed. Ik hou wel van verhalen die doorlopen, maar vaak zijn er dan veel overbodige en uitgerekte delen in een boek dat je zoiets hebt van: zo kan ik ook een trilogie maken. Dit boek had dat eigenlijk niet. Het boek heeft ook maar 204 bladzijden, dus je bent er snel doorheen. En er gebeurt in die 204 bladzijden nog veel ook! Ik weet niet hoe het kwam, maar ik had bij dit boek echt het gevoel er compleet in te zitten. Misschien moet ik meer thrillers gaan lezen, maar misschien komt het ook gewoon door het verhaal. Ik zag Lumikki duidelijk voor me en voelde alle spanningen. 

Het verhaal is wel spannend. Er worden dingen geheim gehouden en er wordt langzaam naar het einde gewerkt. Ik vind de uiteindelijke ontknoping wat snel gaan. Het is wel een goed einde, maar erg abrupt is het ineens afgelopen. Daarna komt er nog een stukje van: nou die zit in de gevangenis, die ook, die is daarheen en die doet dat. Klaar. Dat vind ik een beetje jammer. Ik zat nog met wat vragen als 'Wat gebeurde er met IJsbeer, aangezien ze niet werden gepakt?' en tijdens het verhaal ging het steeds over een persoon om wie Lumikki veel gaf en waar ze samen mee was, maar nu niet meer en ze wilde graag terug  met die persoon samen zijn. Er wordt alleen echter nooit genoemd of die persoon een hij of zij is. Misschien wat gek, maar ik vraag me dus ook nog steeds af of Lumikki dan misschien lebisch is (omdat het niet duidelijk over een 'hij' gaat.) Misschien dat in de komende boeken nog antwoorden naar voren komen van dit boek, maar misschien is dit boek hiermee ook wel afgerond en is dat iets om door de lezer te worden ingevuld. Dat maakt ook niet uit, want het zet je wel aan het denken. 

De opbouw van het boek vind ik ook heel sterk. Het verhaal is zo opgebouwd dat het begint met de moord op een vrouw die geld steelt (tenminste dat lijkt zo). Je snapt als lezer natuurlijk nog niks van wie die vrouw is, waarom ze het geld steelt, wie de moordenaar is, waar het geld voor is en nog meer. Ineens slaat het boek om naar Lumikki en volg je haar terwijl langzaam beetje bij beetje de schrijfster informatie weggeeft over de moord in het begin en de dader(s). Dit is heel goed gedaan. Je leest niet vanuit Lumikki's oogpunt, maar vanuit een alwetende verteller. Zo lees je ook over wat de moordenaar denkt, zijn motieven. Of er komt een stukje over andere personen in het boek. Hierdoor weet je als lezer meer dan de personen in het boek die erachter proberen te komen. Je weet natuurlijk zelf nog niet alles. Deze elementen zie je ook vaak terug in een TV-serie (jij weet meer, maar ook niet alles) en hetzelfde effect wordt hier bij het boek ook gecreëerd: het is verslavend.

De dagen worden gescheiden met zwarte pagina's:

Zo weet je precies wat er op welke dag gebeurt. Heel handig!

Snow White Trilogie deel 1: Rood als Bloed van Salla Simukka is een heerlijke weglees thriller, waarbij je zelf ook wordt gevuld met spanning. Je voelt de Finse vrieskou en je ruikt het bloed. Het boek is sterk, maar het einde iets te abrupt en 'afgeraffeld'. Het boek krijgt van mij al met al 4/5 sterren

Koop hem hier op Bol.com

Read More,
MyPerfectBookLife <3

Posted by Monica

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen